Metershoge jurken en de binnenkant van een modellenmond (over Hussein Chalayan, Viktor & Rolf, Lanvin en Haider Ackermann)

Meestal gaat een modeshow over mode, soms over meer. Bij de show voor voorjaar 2012 van de Brits-Cypriotische Hussein Chalayan kregen de modellen vrijdag door een ober een champagneglas aangereikt. Zodra ze die naar hun mond brachten, verscheen op een wit scherm een cirkelvormig beeld: de binnenkant van hun mond. In de glazen bleken camera’s

Modellen bij Hussein Chalayan kijken naar de binnenkant van hun eigen mondModellen bij Hussein Chalayan kijken naar de binnenkant van hun eigen mond

Meestal gaat een modeshow over mode, soms over meer. Bij de show voor voorjaar 2012 van de Brits-Cypriotische Hussein Chalayan kregen de modellen vrijdag door een ober een champagneglas aangereikt. Zodra ze die naar hun mond brachten, verscheen op een wit scherm een cirkelvormig beeld: de binnenkant van hun mond. In de glazen bleken camera’s verstopt.

Hussein ChalayanHussein Chalayan

De show was een commentaar op de galeriewereld, vertelde Chalayan na afloop, nog in oberuitrusting – want hij was zelf die ober. De ontwerper, die zijn vrije werk exposeert in galeries, vindt dat galeriebezoek „een populistische bezigheid” is geworden. „Het leek me leuk om de modellen in een galeriesetting naar zichzelf te laten kijken.”

Hussein ChalayanHussein Chalayan

Chalayans collectie was wel puur mode: hij wilde „een complete zomergarderobe” aanbieden: kleren voor naar het strand, het werk, een feest en ja, galeriebezoek, die bijna allemaal refereerden aan eerdere collecties, zonder aan te voelen als een herhaling: colberts met verlengde kragen; perfect uitgevoerde, gecompliceerde jurken van verschillende stoffen met asymmetrisch geplaatste panelen en doorkijkjes; setjes van shorts en een hemdje in een bijzonder dessin; lange, wederom asymmetrische tops over wijde rokjes; lange, sluike jurken. Het enige dat tegenviel was  het aantal bezoekers, de al niet heel grote zaal was niet vol. En dat terwijl in Parijs op dit moment een prachtige overzichtstentoonstelling van hem te zien is.

Viktor & RolfViktor & Rolf

Dringen was het wel bij Viktor & Rolf, die hun collectie zaterdag toonden in een grote en dankzij de tropische temperaturen snikhete tent in de Tuilerieën. De show begon ijzersterk. Bovenin twee jurken met metershoge rokken zaten de zangeressen van het Franse duo Brigitte. Terwijl ze begonnen te zingen, opende een van de rokken zich om de modellen door te laten.
De kleren waren helaas stukken minder sterk. Poppenkleren waren het uitgangspunt: uitvergrote proporties moesten de modellen op Barbies doen lijken. Geregen linten stof verbeeldden draad, kant was enorm opgeblazen, riemen waren te breed.
Een niet nieuw idee (Martin Margiela deed het eerder, met vesten van extreem dikke wol met enorme knopen), dat wonderbaarlijk onesthetisch was uitgevoerd.

Viktor & RolfViktor & Rolf

Moeilijke kleuren – zachtroze, zalm, koraal, een hard koningsblauw – die onderling slecht combineerden, een stijve snit, schreeuwerige accessoires. Als er al sprake was geweest van ironie, dan kwam die niet over. Het zorgelijkst was nog het feit dat de ontwerpen niets te maken hadden met de behoeften van nu. Viktor & Rolf borduren nog steeds voort op hun eerste collecties, zonder dat zij in de gaten lijken te hebben dat de mode in een andere fase is beland.

LanvinLanvin

Een ontwerper die zich wel moeiteloos lijkt te blijven ontwikkelen is Alber Elbaz. Net als het erop lijkt dat de verrassing een beetje van zijn sierlijke, gedrapeerde frou-froustijl af aan het gaan is – niet in het minst dankzij de collectie voor H&M van vorig jaar – slaat hij een nieuwe weg in: sexy, stoer, maar nog steeds zeer verfijnd, en met een aanstekelijk gemak en lichtheid – toverwoorden voor de mode voor voorjaar 2012.

LanvinLanvin

Op lichtgewicht kokerrokken kwamen tops en jasje met een nadrukkelijke, maar niet agressieve schoudervulling. Onder lange, fladderende tunieken kwamen broeken. Sportieve zijden tops met bijpassende broeken samen vormden een soort superchique joggingpakken. Onder jurken met openvallende, transparante rokken was degelijk zwart ondergoed te zien. Mouwloze smokingjasjes gaven een mannelijk accent. Sommige kledingstukken hadden een slangenprint, op andere was een levensgrote slang van kralen aangebracht. Er zal geen vrouw in de afgeladen zaal zijn geweest die niet hebberig werd.

Haider AckermannHaider Ackermann

De laatste shows van Haider Ackermann, een Duitse ontwerper die onder de vleugels van Ann Demeulemeester opereert, wisten bezoekers tot tranen toe te roeren: serene outfits in adembenemende kleurcombinaties waarin details van motorjacks moeiteloos samengingen met verfijnde draperieën.

Haider AckermannHaider Ackermann

Zijn show voor komend voorjaar opende met een serie ruim gesneden mannelijke pakken, gedragen met platte veterschoenen zonder hielen. Rockabilly Lord Byron, was het thema. Na de pakken kwamen kamerjassen, colberts over motorjacks, dandyshawls gedragen als tops en deels transparante jurken. Op die jurken na was de collectie een grote stap richting draagbaarheid, maar de glimmende zijden stoffen en de edelsteentinten deden te rijk aan voor het seizoen, en het geheel miste de magie van voorheen. Maar Ackermann heeft de lat dan ook wel erg hoog gelegd voor zichzelf.

Fotografie Peter Stigter, klik op de foto’s om ze te vergroten

Eerder gepubliceerd in NRC Handelsblad