Fellow hoeft nooit meer onder zadel

Op Werelddierendag wordt wereldwijd stilgestaan bij de bescherming van dieren. In het paardenrusthuis in Beetgumermolen worden oude manegepaarden en -pony’s gered van de slager.

‘Fellow is met pensioen. Hoera!!’ Het feestelijke bordje met een Friese vlag-lintje hangt aan de stal van de nieuwe bewoner van de opvang voor oude manegepaarden en -pony’s in Beetgumermolen. Fellow (24 jaar) mag na achttien jaren trouwe dienst van zijn oude dag genieten. Het is vandaag Werelddierendag, waarop we wereldwijd stilstaan bij de rol van dieren, en huisdieren extra worden verwend. Fellow wordt dat voortaan elke dag. Hij is de negende bewoner in de stal. Geen traliehek, maar een groot open raam. Oprichtster Ineke de Groot (62): „Paarden houden van frisse lucht en van naar buiten kijken.” Ze begroet hem liefdevol in het ruime weiland achter de stalhouderij. „Dág jongen. Heb je het naar je zin?” De ranke, lichtbruine ruin glanst. Hij staat bij merrie Irma (21) en ruin Quido (25). „Quido – hé, grote vriend – is niet bij hem weg te slaan. En Irma is zelfs wat hengstig”, lacht De Groot. „Alsof ze al jaren bij elkaar staan!” Fellow stond bij Manege Waarland in Noord-Holland. „Hij was het liefste paard van stal”, vertelt ze. „Door en door betrouwbaar. De laatste tijd werd hij alleen nog ingezet voor kinderlessen. Hij trok het niet meer.” Fellow is te stram in de benen en bovendien blind aan zijn rechteroog.

De Groot richtte in 2005 het paardenrusthuis op, toen ze bij de manege waar ze paardreed vroeg wat er met het Gelderse rijpaard Berthus (nu 27) ging gebeuren. „Die stond al twee maanden kreupel op stal met een versleten hoef. Ik kreeg te horen dat hij ‘eruit ging’. Toen ik doorvroeg bleek dat hij naar de paardenslager ging. Doodzielig vond ik dat. Hij had zich jaren voor mensen ingezet en zou nu worden afgemaakt.” Dit trieste lot wilde De Groot hem en andere afgedankte managepaarden en -pony’s besparen. Ze besloot de stichting Pensioenpaard op te zetten. Als marketingcoördinator bij Noordhoff Uitgevers wist ze hoe ze zaken moest promoten. „Ik schreef binnen een week een marketingplan en zocht sponsoren en donateurs. Anky van Grunsven vroeg ik als beschermvrouwe en ze zei ja!” Er zijn nu 530 donateurs. Per dier zijn er 70 nodig. „Een paard kost 175 euro per maand”, aldus De Groot.

Fellow hinnikt naar kuddeleider Berthus, die door een dun schrikdraadje van hem in het weiland is gescheiden. Hij heeft door dat er een nieuwe stalgenoot bij is. De Groot: „Zie je dat Berthus zijn oren plat heeft? Zijn staart is geheven. Ik ben de baas, wil hij zeggen.” De Groot blikt tevreden naar haar negental. „Paarden zijn lieve, zachtaardige dieren. Ze leven hier in hun eigen tempo en dat gun je ze: het goede paardenleven. Ze hoeven nooit meer onder zadel. Pure rechtvaardigheid.”

www.pensioenpaard.nl

    • Karin de Mik