Dit is het jaar van tekenaar Thé Tjong-Khing

Het is een feestjaar voor Thé Tjong-Khing. In 2011 kreeg hij de Max Velthuijs-oeuvreprijs en vorige week werd een overzichtstentoonstelling in het Haagse Kinderboekenmuseum geopend. Ook verscheen er een grondige en rijke biografie van zijn tekenaarschap.

En nu is er het prentenboek voor de Kinderboekenweek dat Thé maakte met een andere oude meester in de kinderliteratuur, Dolf Verroen (1928). Het verhaal van De prins op het witte paard is een klassiek sprookje over een prins die zoekt naar een leuke prinses, met de moderne draai dat prinses na prinses hem afwijst om zijn horkerige manieren.

Thé (1933) doet al jaren niets liever dan sprookjes illustreren, waarbij hij naar hartelust paleiszalen met kroonluchters en donkere bosranden kan tekenen. De tekeningen in De prins op het witte paard hebben de sfeer en zeggingskracht van filmstills, maar spelen ook voorbeeldig met de tekst van Verroen. Na een dreigende tekening van de afgewezen prins in een verstrikkend woud van boomtakken, schrijft Verroen: „Hij huilde zo verschrikkelijk, dat zijn paard door een rivier van tranen waadde.” Thé, altijd in voor duistere rafelrandjes maar evenzeer voor humor, laat inderdaad het vocht uit de prinselijke ogen stromen.

Dat is nog eens aanvoelen wat kinderen leuk vinden, én kinderen serieus nemen.

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Maandag 3 oktober 2011, pagina 12 - 13