Schippers zaagt de poten onder basiszorg weg

Huisartsen krijgen door alle bezuinigingen steeds minder tijd voor zorg die ertoe doet, schrijft Rinske van de Goor. Wie heeft tijd voor stervensbegeleiding als je moet botoxen?

Vijftien jaar geleden werkte ik als verse dokter in de Verenigde Staten. Uit die tijd heb ik nog een kassabon bewaard. Achterop staan allemaal kortingsbonnen, die ik als echte Hollander doornam. Een advertentie luidde: „10% off your next mammogram.” Destijds vond ik dit typisch Amerikaans en was ik er trots op dat bij ons zorg niet ging om het verkopen van zoveel mogelijk medische onderzoeken en producten, maar om gezondheid: mensen helpen zo lang mogelijk op gezonde en prettige wijze te laten leven.

Ik lach nu niet meer om Amerika. Ik zoek naar manieren om zelf te vermarkten, zonder mijn ziel te verkopen. Maar kan dat nog wel?

Op de noodzakelijke zorg wordt steeds meer gekort. Thuiszorg wordt karig, ernstig psychiatrisch zieken kunnen hun zorg niet meer betalen en huisartsenzorg – mijn prachtige vak – wordt verder uitgeknepen: we moeten voor de mensen gaan zorgen voor fors minder dan de huidige 52 euro abonnement per jaar en 9 euro per consult (visites: 14 euro en 50 cent) die we nu ontvangen.

Minister Schippers van Volksgezondheid (VVD) spreekt over marktwerking. Maar niet de markt, maar de minister bepaalt de prijs die onze zorg waard is. Dat zij onze zorg zo laag waardeert, ervaar ik als een belediging.

Maar miskenning van de waarde van mijn werk is niet de reden voor het schrijven van dit artikel. Ik ben vooral verontrust, omdat het beleid van deze regering het fundament van de zorg afbreekt.

Huisartsen zijn lamgeslagen. We hadden juist fors geïnvesteerd om de uitdijende zorgvraag op te vangen en hebben de afgelopen jaren veel meer zorg geleverd dan voorheen. Hoe kunnen we nu voor minder geld nog méér zorg voor onze patiënten bekostigen?

Het antwoord is duidelijk. Als alternatief dokter kunnen we – zonder bijbehorende verplichtingen – 50 tot 80 euro per consult vragen, zonder bewijs van werkzaamheid. Wordt meestal ook vergoed door de zorgverzekeraar.

We kunnen meer keuringen gaan doen. Veel makkelijker werk en het verdient prima.

Of reizigersvaccinaties. Of botoxen. Of preventieve total-body-checks. Al is de meerwaarde nooit bewezen, patiënten hebben het graag. Zeker angstige mensen haal je eenvoudig over. Dat is binnenlopen!

Kortom: zorgverleners worden gestimuleerd om relatief overbodige luxezorg te leveren. Commercie boven alles. Hiermee kunnen we dan toch nog ons personeel betalen, ons pand, de automatisering en alle andere kosten, want dat lukt niet langer van het lagere honorarium dat we straks krijgen voor een consult of visite.

En vanwege die noodzakelijke inkomstenbron uit luxezorg hebben we natuurlijk minder tijd voor visites, stervensbegeleiding, controle na operaties, een goed gesprek, of ja... eigenlijk gewoon: voor de zorg die er echt toe doet.

Ja, de minister moet bezuinigen, maar ze bezuinigt op de verkeerde dingen. Ze zaagt de poten onder de basiszorg weg.

Mevrouw Schippers is de baas. Al liggen er duizend beleidsnota’s van allerlei ambtenaren op haar bureau, zij kan beslissen hoe de zorg er de komende jaren uit gaat zien.

Al eerder schreven anderen dat de trechter van Dunning weer uit de kast gehaald moet worden: filter ondoelmatige, niet noodzakelijke en twijfelachtige zorg weg en vergoed deze niet langer. Betaal van wat je daarmee bespaart zorgverleners die zich dan bezig kunnen houden met zorg die er werkelijk toe doet.

Rinske van de Goor is huisarts en bestuurslid van Stichting De Vrije Huisarts.

Op donderdag 6 oktober vindt de landelijke manifestatie huisartsenzorg plaats in de Rai in Amsterdam. Veel huisartsen staken die dag.

    • Rinske van de Goor