ik@nrc.nl

„Mam... je broer is overleden”, zei ik tegen mijn al jaren demente moeder die uitstekend wordt verzorgd in het Haagse tehuis voor demente bejaarden Houtwijk. Ze keek als altijd, niets zeggend en zonder expressie, terwijl we in het zonnetje op het terras zaten en haar een advocaatje met slagroom voerden. Al lang gewend aan haar afwezigheid en geen idee hoe ze onze mededelingen verwerkt, of ze emoties had en of ze dacht. Het was alweer een jaar geleden dat ze op mijn vraag ‘Je zegt niets maar je denkt wel, hè?’ met een hoofdknik antwoordde. Nu zei ze weer niets. Maar de tranen biggelden over haar wangen.

B.D. Verhoog

Ook een ikje maken? Stuur maximaal 120 woorden naar ik@nrc.nl