Het engelen- geduld van een muze

dans

Muze door Anouk van Dijk DC Tournee t/m 9/2/2012. www.anoukvandijk.nl ***

Het klinkt zo mooi, zo spiritueel, zo verheven: muze zijn van een kunstenaar. Dat de praktijk van het muzendom voor een danser juist nogal fysiek en aards is, laten Nina Wollny, Yichun Liu en Philipp Fricke zien in Muze van Anouk van Dijk, die daarmee haar (voorlopig) laatste première op Nederlandse bodem presenteert. Volgend jaar vertrekt zij naar Australië.

„Kijk omhoog, kijk omlaag”, roept Wollny, die even in de rol van choreograaf stapt. „Verder, meer, stop!” „Kijk het publiek aan!” „Geef alles wat je hebt!” Muze zijn van een choreograaf komt meestentijds neer op het opvolgen van aanwijzingen, met engelengeduld, keer op keer. Egoloos, maar mét de gewenste persoonlijkheid.

Dat laatste wordt mooi gedemonstreerd door Wollny en Liu, die zelfs als ze zusterlijk elkaars passen kopiëren, spiegelen of in canon uitvoeren, totaal andere dansers zijn, en niet alleen als gevolg van hun verschillende lichaamsbouw. In hun confrontaties spelen ze met onzekerheden en rivaliseren zij in wervelende zwenkdansen, om tot stilstand te komen in de afwachtende poses van dansers in de studio.

Op een paar herkenbare structurerende elementen na lijkt de dansvoorstelling Muze een spontane improvisatie, vol bewegingsdrift en overgave. Van Dijk laat haar publiek meevoelen hoe inspirerend dat kan zijn.

Francine van der Wiel

    • Francine van der Wiel