Vlucht voor het water

Fotograaf Kadir van Lohuizen (1963) reist in veertig weken van het zuiden van Vuurland, over de Pan-American Highway, naar Alaska. Hij bezoekt de vele migranten die langs de route leven en werken. Deel 9 van een tweewekelijkse rubriek.

Basilio Villalobos (27), fisherman, lives 11 people, his wife, three children. on the island six families Kadir van Lohuizen / NOOR

Het is denk ik wel een van de mooiste plekjes waar ik geweest ben, Kuna Yala in Panama. Driehonderdvijfenzestig eilandjes (elke dag een eiland) en een strook vasteland. Hier wonen de Kuna’s, een van de oorspronkelijke bevolkingsgroepen van Panama.

In 1925 begonnen ze een revolutie voor autonomie die ze voor een groot deel kregen, tot op de dag van vandaag.

Ik kom per boot uit Colombia in Kuna Yala, ook bekend als San Blas. De tocht gaat over open zee, deels beschut door de eilanden.

Zesendertig eilanden zijn er maar bewoond. Panamezen of buitenlanders mogen er geen bezit hebben of handel drijven, waardoor er geen vakantieoorden zijn op Kuna Yala. Rijk zijn de Kuna’s niet, maar ze zijn trots op hun cultuur, taal en identiteit.

Maar hun bestaan is in gevaar. De stijging van de zeespiegel is hier een realiteit. Wat de Kuna’s ook doen om hun eilandjes te beschermen, de zee komt toch. De eerste vijf eilanden worden volgend jaar augustus geëvacueerd naar het vasteland; het wordt te gevaarlijk.

De Kuna’s woonden 150 jaar geleden ook op het vasteland van Panama, maar een epidemie deed ze besluiten eilandbewoners te worden. Het wordt een hele overgang voor een visserman als Basilio Villalobos (27) om op het land te wonen en te werken. Hij woont met zijn familie op Cohibita. Naar het vasteland wil hij niet, maar hij heeft geen keus. Met de opbrengst van zijn visvangst heeft hij net zonnepanelen gekocht. Die gaan in elk geval mee.

Reis mee via de app voor de iPad of via www.viapanam.org