Intussen in Den Haag

Deze rubriek beschrijft elke zaterdag de achterkant van het politieke bedrijf.

Vertrouwensbreuk

Crisis in Den Haag! Een staatssecretaris zegt dat het standpunt van één van zijn coalitiegenoten onjuist is. Hij ontraadt in ferme taal een motie van een Kamerlid van de bewuste partij. Het Kamerlid in kwestie geeft op zijn beurt geen direct antwoord op de vraag of hij nog vertrouwen heeft in de staatssecretaris.

Wat? Het onderlinge vertrouwen ontbreekt? Spoedoverleg! Haal de folder van de pizzeria maar vast uit de la, dit wordt een latertje. Dat was normaal gesproken de reactie geweest, als coalitiepartijen het zo oneens waren als donderdag.

Toch veegde geen krant de voorpagina leeg. Het was gedoogpartner PVV maar, die een punt wilde maken. Volgens PVV’er Joram van Klaveren passen rechters in Nederland op grote schaal islamitisch recht toe. In een spoeddebat eiste hij van staatssecretaris Teeven (Justitie, VVD) maatregelen om de sharia „volledig uit ons rechtsysteem te bannen”. Teeven weigerde en zei dat shariarechtspraak in Nederland niet voorkomt. En de vraag wat hij ervan vindt dat „zijn eigen coalitiepartner feiten uit de rechtspraak verdraait, alleen om angst te zaaien”, ontweek Teeven. Het was niet aan hem een moreel oordeel te geven, zei hij. Dat zijn portefeuille onder het gedoogakkoord met de PVV valt, maakte voor hem niets uit. Bel die pizza maar weer af. (AK)

Hoorzittingenhausse

Slechts vier partijen hadden woensdag de moeite genomen naar hem te komen luisteren: VVD, PvdA, PVV en SP. En dat terwijl de Tweede Kamer zélf had besloten hem en zestien anderen uit te nodigen voor een hoorzitting over de woonvisie van het kabinet. Daar had Marc Calon, voorzitter van de brancheorganisatie Aedes, zich aan geërgerd: „Er stond een batterij aan mensen klaar. Je moet eens uitrekenen wat die mensen per uur kosten.”

Hoorzittingen komen vaker voor dan vroeger. Kamerleden laten zich graag zo informeren. De afgelopen week waren er liefst negen, verspreid over twee dagen. Calon had er drie op één dag. Hij was er de hele dag zoet mee. Maar hoe zinvol zijn hoorzittingen? Gasten mogen vaak slechts een korte inleiding geven, van een paar minuten. Als ze geluk hebben, krijgen ze nog wat vragen, met het verzoek korte antwoorden te geven. Kamerleden gebruiken hun spreektijd niet altijd voor een vraag, maar om hun politieke visie te geven. En eigenlijk hebben de genodigden het belangrijkste werk vooraf gedaan. Hun bijdrage hebben ze al gemaild. Behalve Calon. Pas na afloop deelt hij zijn bijdrage op schrift uit: „Anders luistert er niemand meer.” (OV)

Bijdragen: Annemarie Kas en Oscar Vermeer