Altijd in voor avontuur: 'je hart volgen en gaan'

Marian Michielsen stelde als kind eens de vraag waarom er niet meer dagen in een week zitten. „Ik wil nog zoveel leuke dingen doen”, vertelde ze haar moeder. Die wens om leuke dingen te doen is altijd gebleven, zegt studievriendin Winifred Paulis (27). „Maar gelukkig stelde ze nooit iets uit: wat ze wilde doen deed ze direct.” Marian Michielsen reisde de halve wereld over, had een grote en diverse groep vrienden met wie ze vaak afsprak en was tijdens en na haar studie bewegingswetenschappen actief lid van de Amsterdamse studentenklimvereniging ASAC.

„Marian was altijd in voor avontuur”, weet jeugdvriendin Saskia van der Kooij (28). Kamperen op een besneeuwde berg? Marian had haar sneeuwschoenen al aan. Liftend op vakantie? Marian stond vooraan. Broer Joost (24) herinnert zich een mail vanuit Zuid-Amerika, waarin zijn zus vertelde dat alles soepel verliep. „Dat vond ze wel jammer, schreef ze: ze had zin in een gammel busje.” Moeder Martha (60) vertelt dat zij en haar man met bewondering én verwondering naar het leven van hun dochter keken. „Zelf zijn we lang niet zo avontuurlijk.”

Het grootste avontuur was de bergbeklimtocht vorig jaar. „Ze wilde een gebied beklimmen dat nog nooit door iemand was beklommen en wat een beetje avontuurlijk klonk”, vertelt studievriendin Paulis. Het werd Afghanistan. Samen met drie vrienden beklom Marian Michielsen drie toppen en won bij thuiskomst een belangrijke bergbeklimprijs. „Zo moet een expeditie zijn”, luidde het jurycommentaar, „Je hart volgen en gaan.”

Privé was Marian Michielsen een tikje chaotisch; sleutels, telefoons en paspoorten waren vaak zoek. „Op de dag dat ze voor een paar maanden naar Zuid-Amerika vertrok, belde ze”, vertelt vriendin Paulis, „Of ik haar paspoort wilde brengen, dat had ze onder het kopieerapparaat laten liggen”. Waar Michielsen thuis slordig kon zijn, was ze dat als promovenda bij de revalidatieafdeling van het Erasmus MC in Rotterdam allerminst. Haar onderzoeksgegevens zijn zo geordend dat haar promotieonderzoek, dat in oktober klaar zou zijn, zonder problemen kan worden afgemaakt.

Vergeleken met de reis naar Afghanistan was een weekje klimmen in de Zwitserse Alpen met dezelfde drie vrienden relatief ongevaarlijk. „Marian voelde zich prima. Ze ging fluitend aan kop terwijl wij er zwetend achteraan liepen”, herinnert klimvriend Roeland Bom. Wat er precies is gebeurd weet niemand, maar op 11 juli gleed Michielsen van een berg en viel zestig meter naar beneden. Onderaan de berg stond haar ex-vriend Daniël Kuipers. Hij probeerde haar op te vangen. Vriendin Van der Kooij: “Dat had ergens iets moois. Als iemand Marian had moeten opvangen, was het Daniël; eens haar grote liefde.” Door de snelheid rolden de twee nog honderden meters door en vielen ze een afgrond in. Kuipers raakte zwaargewond maar overleefde, Marian Michielsen overleed.

Sabine de Jong