Agnes kan niet blijven. Dat moet eerst opgelost

Hoe gaat het verder bij de FNV nu Bondgenoten en Abvakabo het vertrouwen hebben opgezegd in voorzitter Agnes Jongerius? Voorzitter Henk van der Kolk van FNV Bondgenoten: „We willen naar één FNV.”

Nederland, Leusden 10-08-2011. Portret van Henk van der Kolk, voorzitter van FNV Bondgenoten. Foto: Andreas Terlaak Andreas Terlaak

Donderdag 22 september

Mijn schoonmoeder ligt op sterven en mijn vrouw is bij haar in Groningen. Ik doe thuis mijn ochtendritueel: de kat voeren, ontbijten, het Financieel Dagblad en de Volkskrant lezen. Dan snel naar kantoor in Utrecht voor de wekelijkse bestuursvergadering. Dit keer met het Abvakabo FNV-bestuur, vanwege de bestuurscrisis in de FNV over de pensioenen.

Om 12.30 uur komt het telefoontje dat mijn schoonmoeder haar laatste adem heeft uitgeblazen. Ik vertrek hals over kop naar Groningen. Veel getelefoneer onderweg, en voordat ik het weet rijd ik Groningen binnen. Mijn vrouw heeft al veel geregeld en het belangrijkste: ze was er bij toen haar moeder insliep. Ze kan er vrede mee hebben. Maar het emotioneert wel, het is zo onwezenlijk, als je haar enkele dagen geleden nog gesproken hebt. ’s Avonds om half elf duiken we vermoeid een hotel in.

Vrijdag

Alles staat in het teken van het regelen van de crematie. Het is fantastisch om te zien hoe iedereen meewerkt, verzorgingstehuis, notaris en uitvaartmaatschappij.

De telefoon staat niet stil en ik scan wat kranten op mijn iPhone. Het is tenslotte spannend in de FNV, nadat we ons vertrouwen in de voorzitter hebben opgezegd. ’s Avonds gaan we naar huis. Zo kunnen we bijkomen in het weekeinde. NRC Handelsblad belt ook nog over een uitgelekte (sic!) brief van Bondgenoten en AbvaKabo FNV aan minister Kamp en werkgeversvoorzitter Wientjes. De journalist moet voorlichting maar bellen, want mijn kop staat er niet naar.

Zaterdag

Uitslapen lukt lastig, want de kat roept om eten. Bovendien is het fantastisch weer. Toch nog veel regelen voor de crematie op dinsdag.

Boodschappen halen en maar hopen dat niet iedereen je aanklampt om te vragen hoe het is. Want ik ben deze week ook nog geïnterviewd voor de plaatselijke krant. Maar het valt gelukkig mee. Met interesse lees ik in de Volkskrant ‘tips’ voor vernieuwing van de FNV. Je per beroepsgroep organiseren, een nieuwe charismatische leider. Dat kan ik onderschrijven.

’s Avonds lui op de bank naar Engelse politieseries op Canvas kijken. Ik slaap er goed op!

Zondag

Ik ben voor het televisieprogramma Buitenhof gevraagd, maar heb afgezegd. Het idee van ze om jongeren aan het woord te laten over de toekomst van de vakbeweging leek me een prima alternatief. Onze bestuurder Ron Meyer is nu een van de gasten. Het lukt me niet te kijken, want ik ga naar mijn moeder. Kon niet op haar verjaardag zijn vorige week – ze werd 96 – door alle toestanden met de FNV en mijn schoonmoeder. Ik voel me de hele week al schuldig. Op de fiets naar het station in Amersfoort, dan met de trein naar Zwolle, en ten slotte nog een klein kwartiertje lopen naar het verzorgingstehuis. De route voert langs mijn oude basisschool waar ik 50 jaar geleden leerling was. Mijn moeder is bijna altijd opgewekt, ook al is ze bedlegerig. Ze wordt volgens mij wel 100!

Maandag

De dag begint met een interessant gesprek tussen de besturen van FNV Bondgenoten en FNV Bouw. We willen het vakbondswerk op de bouwplaats versterken. Loodgieters en elektriciens zijn bij ons lid, vallen onder de metaalcao en die doen wij. Bijna alle andere bouwvakkers vallen onder de bouwbond. Er verandert veel in de bouw, veel meer gebeurt prefab. We willen naar één FNV, herkenbaar in sectoren, niet gehinderd door de begrenzing van werkterreinen tussen autonome bonden. Dat is mijn ‘droom’ voor de toekomst van de FNV.

Maar omdat FNV Bouw vóór en wij tegen het pensioenakkoord zijn, is er de nodige druk op de samenwerking ontstaan. Vooral ook omdat wij samen met Avakabo FNV het vertrouwen in de voorzitter van de FNV hebben opgezegd.

Toch valt het gesprek niet tegen. We doen een beroep op Bouwvoorzitter John Kerstens om mee te gaan met ons voorstel om eerst een ‘informateur’ op pad te sturen die de vertrouwenskwestie oplost. Voor ons is het volstrekt helder dat Agnes Jongerius niet als voorzitter kan blijven. Dat moet zo snel mogelijk worden opgelost, voordat we echt verder kunnen met de commissie van goede diensten, die is ingesteld om met aanbevelingen te komen voor vernieuwing van de FNV. John gaat ermee aan de slag en verder spreken we af om samen met de Abva op korte termijn werk te maken van een nieuwe, besluitvaardige FNV.

Dinsdag

’s Ochtends rustig opstaan. Nog wat geregel bij de notaris en dan toeleven naar de crematie ’s middags. Mijn vrouw is er rustig onder. Ze heeft alles goed voorbereid. In een intieme kleine aula van het crematorium vindt de herdenking plaats. Ik krijg het toch nog te kwaad als ik een toespraak houd. Dat had ik niet verwacht, maar het voelt wel goed.

Woensdag

Vandaag heb ik een chauffeur omdat ik veel kilometers moet maken. In Amsterdam hebben we een overleg met het bestuur van Abvakabo FNV. We overleggen bestuurlijk vaker dan in alle voorgaande jaren tezamen. Het begint al een beetje op één FNV te lijken. We bespreken de reactie van het federatiebestuur op onze brief om een ‘informateur’ aan te stellen. Zij stellen een interne ‘verkenner’ voor. Wij willen een externe, want de interne verhoudingen zijn juist ernstig verstoord.

Dan naar Winschoten. Ik ga een Vakbondscentrum van FNV Bondgenoten openen, waar leden terecht kunnen met vragen over werk en inkomen. Actieve vrijwilligers – kaderleden – die daarvoor opgeleid en gecertificeerd zijn vangen de leden op. Het is altijd een feest onder de leden te zijn. Bovendien houd ik van de Groninger mentaliteit: nait soezn!

Donderdag 29 september

In onze hoofdbestuursvergadering een intensieve discussie over de begroting 2012. De pensioenen komen ook weer langs. We hebben antwoord gekregen op onze brieven aan VNO/NCW en minister Kamp. Samen met Abvakabo FNV willen we rechtstreeks overleg voeren over verbetering van de pensioenafspraken. Want sinds we het vertrouwen in de voorzitter hebben opgezegd kan zij ons niet meer vertegenwoordigen. Kamp biedt een opening voor overleg met ons, dus daar gaan we op in.

Maar de ‘vrienden van VNO-NCW’ houden de boot af met een formeel briefje. Ze hebben al een akkoord met de FNV, schrijven ze. Dan miskennen ze dat wij de meerderheid van de leden vertegenwoordigen binnen de FNV en bij 90 procent van de cao-afspraken over pensioenen de partij aan werknemerskant zijn. Door zich zo op te stellen zullen wij de rekening voor de AOW- en pensioengaten op tafel leggen tijdens de cao-onderhandelingen bij de werkgevers, hun leden.

Dat vertel ik ook aan de voorzitter van een belangrijke werkgeversorganisatie, met wie ik een eetafspraak heb. Ik weet dat men in werkgeverskring niet altijd even gelukkig is met ‘de Malietoren’ (hoofdkantoor VNO-NCW). Ik noteer dat een sterke vakbeweging en goede verhoudingen met ons op prijs worden gesteld.

Dan naar huis. De Nederlandse clubs hebben het goed gedaan in de Europa League. Met een goed gevoel naar bed. Morgen m’n overgelopen mailbox opschonen.