Aan het haardvuur

Soms vind ik heel veel dingen grappig. Bijvoorbeeld als ik lees dat je psychisch gezond moet zijn om een wapenvergunning te krijgen. Dat vind ik geestig. Of dat er bij De Telegraaf een meneer ontslagen is omdat hij verhalen had verzonnen! Dat is toch humor? Of dat het bedrijfje Quality Investments, verdacht van de grootste Nederlandse beleggingsfraude ooit, is aangeraden in het kwaliteitsprogramma van Harry Mens. Of dat ik Raoul Heertje in Koffietijd zie. Naast Martin Gaus die iets uitlegt over hoog en laag kwispelen. Raoul moet een boekje verkopen. Ik moet daar om lachen. Hard lachen zelfs. Nog harder dan toen ik ooit Jiskefet bij Ivo Niehe zag.

Net als dat ik lees dat een wetenschapper heel lang naar een schildpad heeft zitten loeren om te kijken of het gapen van dat dier besmettelijk is. Dit gebeurde niet in Tilburg, maar in Nijmegen. Dat is toch aandoenlijk. Of de burgemeester van Ghana, die opbiecht dat hij wel zestien keer in Gouda is geweest. Hij mag blijven. Niemand heeft last van hem. Hij is er toch nooit.

Ik glimlach ook als ik denk aan de ongeletterde Afghaanse politiemannen die door de Nederlanders zijn opgeleid met poppetjes en autootjes van Playmobil.

Dat die lessen ook nog eens in die hitte plaatsvinden en dat die Nederlander boem zegt als-ie een bermbom nadoet is voor mij ondraaglijk. Zo geestig.

Of dat een Haagse PVV’er, die bij Pauw & Witteman komt vertellen dat hij de burgemeester van zijn stad weg wil hebben, eruitziet als een Haagse PVV’er. Alsof hij zich ervoor heeft verkleed en een masterclass van Kees van Kooten heeft gevolgd. Ik vind dat gewoon leuk.

Deze week keek ik naar Neonletters en vond er niks aan. Dus ging ik pissen. Toen ik terugkwam vond ik het opeens wel heel geestig. Een van de jongens speelde een louche handelaar in Tsjechische stervensbegeleidsters, die voor een ridicuul bedrag verzorgsters aan radeloze bejaarden verhuurde. Vooral de scene tussen de terminale demente, die niks meer snapte, en te drinken kreeg van de Tsjechische, die geen lettergreep Nederlands sprak, was geweldig.

Het idee vond ik surrealistisch goed en de charlatan, de souteneur van het zootje, werd groots geacteerd. Zo goed dat ik niet kon zien wie van de twee hem speelde. Tot ik merkte dat mijn vrouw tijdens mijn afwezigheid gezapt had en dat ik naar een gewoon, niet komisch bedoeld programma zat te kijken.

De man was werkelijk een handelaar en komt ongetwijfeld binnenkort zijn waren aanprijzen bij Harry Mens. Bij dat haardvuur.

Maar het hardst moest ik lachen toen ik vorige week Charles Groenhuijsen vermomd als piraat bij Eva Jinek zag. Hij had een zwart lapje voor een van zijn ogen. Kwam door een oogoperatie. Niet te verwarren met een kijkoperatie. Hij leek een heuse boef.

Later las ik dat hij een internetsite met opinies is begonnen. Dat moet hij weten, maar de site wordt gefinancierd door Pieter Brink en Nina Storms. Dan is het toch grappig dat je dan als crimineel in beeld komt? Dan heb je ronduit gevoel voor humor.

Ik zou Charles bijna willen uitnodigen om mee te schrijven aan mijn komende oudejaarsconference. Denk ondertussen dat dat van die financiering van Nina en Pietje niet waar is. Dat doe je niet als onafhankelijk journalist. Of zien we Charles binnenkort bij het haardvuur met Harry?

Nog even terug naar Quality Investments. De inmiddels gearresteerde baas van dat spul was ene Frank L., die handelde in levensverzekeringen van bijna dooie Amerikanen. Frisse handel dus.

Maar het leukste is dat hij uit Noord-Holland kwam. Om precies te zijn: West-Friesland. En dat hij ooit politieman was. Daar moet ik om lachen. Smakelijk zelfs.

Of ene Dirk S. uit Wognum dit ook grappig vindt? Vast wel. Hij vertelt dat binnenkort bij Harry. Aan het haardvuur. Dat gezellige haardvuur.