Wordt recht uit 't buitenland hier toegepast?

Het lijkt zo vanzelfsprekend dat in elk land alleen het eigen recht de grondslag vormt voor rechterlijke beslissingen. Toch is dat niet het geval, schrijft hoogleraar migratierecht Jessurun d’Oliveira op het weblog Recht en Bestuur van nrc.nl.

In het burgerlijk recht, dat de relaties tussen mensen regelt, komt het regelmatig voor dat een kwestie aanknopingspunten heeft met meerdere landen. Bijvoorbeeld: iemand sluit een overeenkomst met een buitenlandse firma; er is een auto-ongeluk in Rotterdam waarbij een Franse auto betrokken is; twee buitenlanders willen in Nederland trouwen of scheiden; of ze hebben een conflict over een tweede huis in Spanje – dat soort kwesties.

In zulke gevallen is het niet vanzelfsprekend dat er altijd Nederlands recht wordt toegepast. Al eeuwen bestaat er een tak van het Nederlandse recht die ‘internationaal privaatrecht’ heet. Dat is een samenstel van regels die bepalen of een Nederlandse rechter over de internationale zaak mag oordelen, waarin is vastgelegd welk recht dan van toepassing is, en ten slotte of buitenlandse vonnissen hier erkend kunnen worden. Het aanwijzen van het toepasselijke recht gebeurt op basis van zogenoemde ‘conflictregels’, die voor een belangrijk deel in allerlei losse wetten zijn opgenomen. Vaak zijn er ook internationale verdragen over het onderwerp.

Het gebeurt dan ook vaak dat een Nederlandse rechter volgens buitenlandse wet- en regelgeving rechtspreekt. Exacte aantallen zijn lastig te geven, maar zeker is: het komt veelvuldig voor.