Opwindende potpourri’s

cd pop Kasabian: Velociraptor! ****

De titel van de nieuwe, vierde cd van de Britse band Kasabian verwijst naar een dinosaurussoort waarvan bekend is dat hij opereerde in groepjes van vier. Dus: de Velociraptors waren de rockmuzikanten onder de dinosauriërs, meent Kasabian-songschrijver/gitarist Sergio Pizzorno. Dat zijn eigen band uit vijf muzikanten bestaat mag daarbij de pret niet drukken. Deze bende is er nu in ieder geval in geslaagd de luisteraar te overweldigen met een plaat die zowel de ongecompliceerde deining van de Oasis-rocksong als het instrumentale vernuft van een Primal Scream of Stone Roses in zich heeft. Basis van een geslaagd Kasabian-liedje is een met beats en ritmes volgestouwde ondergrond, met daarop de meer geijkte kenmerken van de rocksong, zoals gitaar en pompende bas. Maar de rockattributen worden spaarzaam gebruikt: nonchalant klepperende ritmes voeren hier de boventoon. Gecombineerd met de ongecompliceerde meezingstijl van Tom Meighan, en elegante strijkers worden nummers als Days Are Forgotten en Velociraptor tot opwindende potpourri’s. En komt de groep zelfs weg met een aan The Verve herinnerende smartlap als Goodbye Kiss.