Opgewonden standje schiet weg

Jenny Lane. Gehoord: 26/9 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 1/10 Rotown, Rotterdam; 6/10 De Kelder, Amersfoort. Info: jennylanemusic.com ***

Zangeres Jenny Lane deed tien maanden over het maken van haar tweede album. Tien maanden „zonder vrienden, volle vuilnisbakken, fruitvliegjes, gespleten haarpunten.” Maar het was het waard, voegde ze eraan toe want maandagavond in Paradiso, Amsterdam, presenteerde ze het resultaat, met de titel Life’s Like a Chox of Bogglets.

De Nederlandse Jenny Lane is een innemende zangeres. Ze dwaalt over het toneel alsof het haar huiskamer is, zingt met zoveel gretigheid de hoge noten dat ze zich er soms in lijkt te verslikken. Haar blikkerige stem is te dun om ‘soul’ te hebben, maar zingt met gemak de snelle wisselingen in de makkelijk in het gehoor liggende melodieën. Sommige nummers klinken geijkt, zoals het meezingrefrein van Hell & Back, maar in een liedje als The Fool paart Lane haar kwaliteit als opgewonden standje aan een wervelende melodie.

Lane was ooit achtergrondzangeres bij optredens van Anouk en zong op cd’s van Postman. Na haar debuut Monsters (2009), bouwde ze een reputatie op als solozangeres in het clubcircuit. De samenwerking met haar band vertoonde gisteravond nog wat hobbels. De gecoiffeerde liedjes werden ontsierd door te harde klappen op de drums, en in het intro van de nieuwe single Special Deliveries schoot Lane zo snel uit de startblokken dat de band haar niet meer bijhield.