Mag hier in positieve zin het woord 'Paars' vallen?

PvdA en VVD vinden een vergaande vereenvoudiging van de berekening van kinderalimentatie wenselijk. Daarin hebben ze gelijk. De politieke tegenstanders schreven samen een initiatiefwetsvoorstel dat dinsdag werd gepresenteerd. Dat is in tijden van polarisatie vrij opvallend.

Eerder dit jaar ging de senaat al akkoord met een initiatiefwetsvoorstel van VVD en PvdA om burgers beter te beschermen tegen wat beide partijen de ‘controledrift’ van de fiscus noemen. Deze fracties repareren dus samen praktijken op terreinen waar het kabinet niet wil ingrijpen. Daarvoor verdienen VVD en PvdA waardering.

Bij kinderalimentatie is een ondoorzichtige praktijk gegroeid die burgers niet begrijpen, die slecht uitvoerbaar is en daardoor makkelijk ex-partners en kinderen dupeert. Het blijkt een bron van ruzies ná het huwelijk, die advocaten en rechters dan mogen oplossen. Het is al een poosje evident dat hier ingrijpen nodig is.

Ook de uit de hand lopende controlepraktijk van de fiscus bracht PvdA en VVD bij elkaar. De Belastingdienst stuurt bij herhaling ondernemers ellenlange vragenlijsten en vraagt soms om inzage in de hele e-mailcorrespondentie over meerdere jaren. Door de nieuwe initiatiefwet mogen burger en ondernemer de rechter vragen of de informatieverzoeken van de fiscus wel billijk zijn, gezien de tijd en geld die het beantwoorden de burger kost.

PvdA en VVD kunnen elkaar dus vinden in het saneren of praktisch bijsturen van de rechtsstaat. Mag hier in positieve zin het woord ‘Paars’ vallen? Bij de presentatie van de nieuwe alimentatieberekening werd dit etiket zorgvuldig vermeden. De succesvolle samenwerking onder premier Kok in de stabiele en welvarende jaren 90 staat sinds Pim Fortuyn immers te boek als ‘puinhoop’. Maar dat weerhoudt de politieke tegenstanders van nu gelukkig niet van constructief en verstandig handelen.

In het huwelijksvermogensrecht is daar ook alle aanleiding toe. Het kabinet-Rutte neemt hier zijn verantwoordelijkheid niet. Althans nog niet. Met de mond belijden de bewindslieden op Veiligheid en Justitie dat de toeloop naar de rechter moet worden verminderd. Dus ook naar de familierechter. Alimentatieruzies voorkomen is dan een mooi begin.

Er is op dit terrein meer werk te doen. D66 wil de verplichte termijn van twaalf jaar voor partneralimentatie substantieel verminderen. In moderne huwelijken werken steeds vaker beide partners. Dan mag na de scheiding ook een gelijke plicht ontstaan om weer te gaan werken.

Ook is er een realistische behoefte aan een alimentatieplicht voor ex-samenwoners. Met name voor partners die eerder unfaire huwelijkse voorwaarden sloten. Het kabinet zit hier stil. En waarom eigenlijk?