Kletsnatte pingo's in de Friese Sahara

Wandelbladen bieden de wandelaars uitgebreide wandelverslagen. Toeractief doet veel extra’s, Te Voet is juist niet-glossy en serieus, voor wandelaars onder elkaar.

Mooi weer, in elk geval tot en met het weekeinde. En geen vakantie natuurlijk. Die is voorbijgegaan met regen en binnenzitten. Nu schijnt de zon en willen we naar buiten. Morgen een spijbeldag nemen, misschien. Of toch nog een dagje wachten en een zaterdag en een zondag in de buitenlucht.

Wat is dan fijner dan te gaan wandelen. En niet een uurtje, maar een flink stuk. Nog niet zo lang geleden had je daarvoor in deze krant de rubriek ‘Aan de wandel’ van Joyce Roodnat. Helaas, die is er niet meer. Maar er zijn vast genoeg bladen die iets vergelijkbaars bieden, zou je denken.

Dat valt dan toch een beetje tegen. In de kiosk liggen rijendik bladen over Italië, Frankrijk, mediterrane landen in het algemeen en verder alle denkbare verre oorden in diverse werelddelen. Pas na wat zoeken en schuiven zie je ze: Te Voet (3,75 euro) en Toeractief (5,65 euro). In je herinnering zit ook nog Op Lemen Voeten, maar die is bij de ene kiosk uitverkocht, en bij een volgende verkopen ze hem niet.

Wat heeft Te Voet te bieden? Eerst even dit: het blad (17de jaargang) ziet er opvallend niet-glossy uit. Dof papier, geen paginagrote foto’s, traditionele opmaak. Dat is in zekere zin geruststellend, want het zou kunnen betekenen dat we hier te maken hebben met serieuze wandeljournalistiek. En ja, dat is zo. Het blad gaat van een rondwandeling over Vlieland („Het eiland mag dan klein zijn, het is er goed toeven voor een wandelaar”) via Bakkeveen („Kletsnatte pingo’s en gortdroge zandduinen in de Friese Sahara”) naar de Lahnwanderweg, een lange-afstandswandelpad van 64 kilometer langs de rivier de Lahn.

Dat is in Duitsland, maar zou voor een weekend weg nog net kunnen. De afstand van Utrecht naar het beginpunt onder Koblenz is zo’n 340 kilometer. Daarnaast is Te Voet ook een blad voor wandelaars onder elkaar, met een terugblik op vierdaagsen („Regen dicteerde de Vierdaagsen in Nederland dit jaar”) en een agenda van georganiseerde wandeltochten. Daar moet je van houden natuurlijk.

Toeractief is wel een glossy, met de daarbij gebruikelijke afgeleide rubrieken als Lekker Fit („Huid en haar verwennen in 4 stappen”) en Getest („Een fotoalbum maken is veel leuker geworden sinds de komst van de digitale fotografie, maar hoe voorkom je urenlang zweten en ergernis achter de computer?’) De wandelingen én fietstochten gaan naar Bergen, Landsmeer, Schoonhoven, Delden en Zelhem. In het blad staat steeds een impressie van de route, de eigenlijke routebeschrijving en het kaartje zitten in een apart, uitneembaar gidsje. Dat is handig.

En Op Lemen Voeten? Als je de website opent staat linksboven het icoontje ‘dagwandeling’. Daaronder een hele reeks wandelingen, onder het motto „Onverwacht een dagje vrij, zin om te wandelen? Met een wandeling uit Op Lemen Voeten zit je nooit om een idee verlegen. Print een wandeling en ga er vandaag nog op uit!” Het zijn wandelroutes van 5 tot 25 kilometer, beschreven zonder veel poespas en met een simpel kaartje. Er zijn zelfs weekendwandelingen bij, zoals door ’t Hogeland van Groningen (40 kilometer).

Goed, we weten nu waar we kunnen gaan wandelen dit weekend, maar waar willen we slapen? Alle bladen geven informatie over hoe je bij het beginpunt komt, met openbaar vervoer of de auto, en mogelijkheden om te overnachten. Te Voet doet het nogal summier („zie www.vlieland.nl” en niet meer dan één Gasthaus langs de Lahnwanderweg), Toeractief biedt arrangementen. Maar dat is dan ook een uitgave van de ANWB.

Je kunt het ook omdraaien en beginnen bij het blad Bed and Breakfast (5,95 euro). Daarin geen beschrijvingen van wandelroutes, maar wel appetijtelijke foto’s van plekken waar je graag ’s avonds uit zou willen rusten. In dit nummer een special over B&B’s in Drenthe. Dus als we dat nou eens combineerden met...

Gretha Pama