Viering van 60 jaar tv is als eten bij Van der Valk

Alessio Rastani bleek geen beurshandelaar maar aandachttrekker
Alessio Rastani bleek geen beurshandelaar maar aandachttrekker

In een opmerkelijke tweet meldde televisieproducent Harry de Winter gisteren dat hij de tv-canon een „schande voor het vak” vond. Daar zit wel wat in, als een lijst van de belangrijkste televisieprogramma’s uit de eerste zestig jaar Dagboek van een herdershond aanwijst als beste dramaserie en Tussen kunst en kitsch als beste kunstprogramma.

Tegelijkertijd ontbreken Big Brother en De Grote Donorshow evenzeer als Hoepla en Zo is het... Dat krijg je ervan als je het publiek op internet een canon laat samenstellen, terwijl dat woord per definitie duidt op richtinggevend gezag en weging met enige distantie. Canons zijn nooit democratisch.

Die hele viering van het twaalfde lustrum van televisie in Nederland heeft nog voor de cruciale datum van 2 oktober de proporties aangenomen van een diner in een restaurant met een toekan op het dak: het is veel, het vult zonder voedzaam te zijn en er zit kraak noch smaak aan. Maar het is goedkoop en de mensen vreten het zonder morren als feestmaal.

Het fiasco past wel in de manier waarop televisie in het kielzog van de sociale media geen onderscheid meer maakt tussen mensen en zaken die ertoe doen enerzijds en eendagsvliegen anderzijds.

Het nieuws werd gisteren beheerst door namen van wie we tot voor kort nooit hadden gehoord en die we ook weer heel snel vergeten zullen.

Leisha Hailey, lesbische rockchick en ster van de serie The L-Word, drong hier nog niet echt door, maar internationaal werd haar verwijdering uit een vliegtuig van Southwest Airlines nieuws. Ze had haar vriendin gekust aan boord en amok gemaakt, toen het cabinepersoneel erop wees dat er kinderen aan boord waren.

Het proces tegen Conrad Murray, de lijfarts van Michael Jackson, haalde wel het NOS Journaal en Pauw & Witteman zetten hun tanden in de arrestatie van Talitha van Zon, een ideale mediahype: mensenhandel! Fotomodel aan lager wal! Liefje van Gaddafi’s zoon!

Maar de prijs voor de man van de dag ging toch echt naar Alessio Rastani, door BBC News geïnterviewd als „onafhankelijk beurshandelaar”. Hij zei elke dag wakker te worden met de hoop op een forse recessie, want daar valt goed aan te verdienen. Ook wist hij zeker dat de meesten van ons binnenkort geen spaargeld meer over zullen hebben.

Op internet werd het interview snel een hit, als bewijs van de perfiditeit van de financiële wereld. Maar er waren ook stemmen die suggereerden dat Rastani een acteur zou zijn, misschien wel een van The Yes Men.

Dat is een documentaire over het gelijknamige gezelschap van antikapitalistische activisten, die zich af en toe in een pak hijsen om met enormiteiten het systeem in diskrediet te brengen.

De BBC hield vol de identiteit van Rastani goed te hebben gecheckt. Toch bleek hij even later gewoon een amateur die wel eens in aandelen handelt en zichzelf beschrijft als „aandachttrekker”.