Snoepig maar zeker niet zoetsappig

Orla de kikkerslikker. Regie: Peter Dodd. In: 14 bioscopen.

Orla is een etterbakje, en zoals we weten loopt het – althans in kinderverhalen – met etterbakjes slecht af. Hij rookt, hij spuugt, hij scheldt, en hij voelt zich ook niet te beroerd om als het zo uitkomt een kikker op te eten. Dan moet het wel een echte griezel zijn. Dat zijn in het kort verhaal en moraal van de op het Deense kinderboek Orla de kikkerslikker gebaseerde 3D-animatiefilm van de Engelse regisseur Peter Dodd. Die werkte onder andere mee aan genre verruimende animaties als Tim Burtons Corpse Bride en Wes Andersons Fantastic Mr. Fox.

Onder Orla’s slachtoffertjes zitten niet alleen lieve meisjes met teddybeertjes, maar ook de zelf in kattekwaad zeer bedreven Viktor en Jacob. Het is dat die Orla zo’n akelig ventje is, anders zou je je best kunnen afvragen welk boontje er hier precies om z’n loontje komt. Ondanks zijn marsepeinen stijl en kleurstelling is Orla dus beslist niet zoetsappig. De grote ontknoping vindt plaats als Viktor met zijn hond mag optreden bij het rondreizende circus Bardini, wat weer garant staat voor clowneske en acrobatisch uitgevoerde animatiehoogstandjes.

In thuisland Denemarken was Orla afgelopen zomer minstens even populair als de vierde Pirates-film; in het Nederlandse bioscoopaanbod is het een welkome aanvulling op de dominantie van de welbekende Amerikaanse animatiestijlen.