ik@nrc.nl

Onlangs bezochten mijn vrouw en ik een expositie van abstracte schilderkunst van een vriendin, Janneke. Aan ons, fervente voorstanders van figuratieve schilderkunst, is zo’n evenement niet besteed. Rondlopend zien we twaalf schilderijen met daarop voornamelijk grillige, iele, zwarte lijnen. Janneke ziet ons en loopt enthousiast op ons af. Mijn vrouw plaatst gelukkig snel een strategische opmerking over de ligging van het expositiezaaltje, die in goede aarde valt. Meteen daarop ontdekt Janneke een boezemvriendin, zodat we onze mening over haar doeken niet hoeven te geven. Maar de opluchting is van korte duur. Want bij ons vertrek vraagt Janneke: „Wat hebben jullie in het gastenboek geschreven?”