De Dijk heeft de blues te pakken

scene uit de documentaire Hou me vast : De Dijk (2011) FOTO: A-Film Huub van der Lubbe
scene uit de documentaire Hou me vast : De Dijk (2011) FOTO: A-Film Huub van der Lubbe

De Dijk – Hou me vast. Regie: Suzanne Raes. In: 8 bioscopen.

Toen ze dertig jaar bestonden moest de vraag toch maar eens beantwoord worden, meende leadzanger Huub van der Lubbe in de documentaire De Dijk – Hou me vast: gaan we voor eeuwig door of niet? Zelf vond hij het wel zo’n beetje mooi geweest, er waren ook nog andere dingen die hij wilde doen: solo muziek maken, misschien een toneelstuk regisseren, weer gedichten schrijven. Voor documentairemaakster Suzanne Raes zijn dat natuurlijk geschenkjes. Je besluit Nederlands populairste liveband te gaan filmen en prompt komen ze met zoiets op de proppen. Het is niet het enige ongeplande dramatische moment in de film. Raes volgde De Dijk in 2010 toen ze een album opnamen met soullegende Solomon Burke, die aan de vooravond van een nieuwe tournee in het vliegtuig naar Amsterdam overleed.

Hou me vast is een tamelijk traditioneel opgebouwde muziekfilm: optredens, oefenen, met de band onderweg, wat interviewtjes. Maar het is ook een ongemeen sombere film. De band die op het podium uit energieke jongelingen bestaat, lijkt daarbuiten bijna saai en uitgeblust. Praters zijn ze geen van allen. Als kun je je ook afvragen in hoeverre ze daar door de film toe zijn uitgedaagd. De film is eigenlijk zo’n melancholisch bluesnummer van De Dijk. Dat maakt hem op een onopvallende manier ook eerlijker dan veel documentaires over bands.

Dana Linssen