‘Israël wil langdurige en rechtvaardige vrede met Palestijnen’ - maar ‘er verandert niets’

Name: UN-GENERAL_ASSEMBLY--262151-01-07-20110923-175115.jpg Caption: Benjamin Netanyahu, Prime Minister of Israel, addresses the 66th General Assembly on September 23, 2011 at the United Nations in New York. AFP PHOTO / TIMOTHY A. CLARY IPTC Date: 17:33 23/09/11
Name: UN-GENERAL_ASSEMBLY--262151-01-07-20110923-175115.jpg Caption: Benjamin Netanyahu, Prime Minister of Israel, addresses the 66th General Assembly on September 23, 2011 at the United Nations in New York. AFP PHOTO / TIMOTHY A. CLARY IPTC Date: 17:33 23/09/11 De Israëlische premier Benjamin Netanyahu spreekt de Algemene Vergadering toe van de Verenigde Naties in New York. Foto AFP / Timothy Clary

Israël wil vrede. Daarom zei de Israëlische premier Benjamin Netanyahu de Palestijnen de hand te reiken voor langdurige en rechtvaardige vrede, zonder voorwaarden vooraf.

Netanyahu sprak zijn wens voor vrede uit tijdens zijn toespraak voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Hij bood de Palestijnse president Mahmoud Abbas persoonlijk aan om vandaag nog te beginnen met onderhandelingen over vrede. Netanyahu benadrukte nogmaals dat vrede met de Palestijnen alleen bereikt kan worden door onderhandelingen, niet door VN-resoluties.

Netanyahu bang voor hernieuwd geweld tegen Israël

Maar de Palestijnen weigerden tot nu toe om te onderhandelen, aldus Netanyahu. “De Palestijnen willen niet onderhandelen voor een onafhankelijke staat, want zij willen een staat zonder vrede”. De premier memoreerde aan eerdere onderhandelingen met Fatah-voorman Yasser Arafat waar Israël “bijna alle Palestijnse eisen wilde inwilligen. Een bod dat door Arafat werd afgeslagen en werd gevolgd door “een golf van geweld tegen Israël”.

Netanyahu benadrukte nogmaals dat Israël bereid is een Palestijnse staat te erkennen, maar dat het niet bereid is om een tweede Gazastrook te creëren, waar de fundamentalistische islamitische organisatie Hamas de macht heeft. Volgens de premier zou het verlaten van bezet gebied de mogelijkheid van een “militante islamitische storm” tegen zijn land vergroten.

‘Beter slechte pers dan een goede grafrede’

Netanyahu benadrukte dat Israël niet het “laatste land zijn dat een onafhankelijke Palestijnse staat erkent, maar het eerste” als aan de veiligheidseisen van de Israëlische staat voldaan kan worden. Bovendien riep Netanyahu de Palestijnen op om Israël te erkennen als “Joodse staat”.

Volgens onze verslaggever Juurd Eijsvoogel was Netanyahu fel in zijn verdediging van de positie van Israël, maar bracht de toespraak van de premier weinig nieuws in het conflict. De twee partijen blijven tegenover elkaar staan, zegt Eijsvoogel:

“Hij zei iets over een handreiking en dat hij graag wil onderhandelen, maar zonder voorwaarden. Dat betekent dat het bouwen van en in nederzettingen gewoon doorgaat. Abbas wil dat die bouw stopgezet wordt omdat zo Palestijns grondgebied wordt opgeslokt. Hierdoor blijven Abbas en Netanyahu tegenover elkaar staan. Dus in deze toespraak is niets onverwachts gebeurd. Hij nam geen blad voor de mond en haalde een rabbijn aan die hem ooit gewaarschiuwd had dat de VN een “huis van leugens” zijn, iets wat de afgevaardigden niet persoonlijk moesten nemen. In zijn toespraak hamerde Netanyahu op het belang van veiligheid, en dat zonder veiligheid er geen geen vrede of Palestijnse staat mogelijk is. ‘Beter slechte pers dan een goede grafrede’ zei Netanyahu.”

Abbas: open voor onderhandelingen met grenzen van 1967 als uitgangspunt

Even na zessen sprak de Palestijnse president Mahmoud Abbas na een staande ovatie de Algemene Vergadering toe. Kort daarvoor had hij VN-secretaris-generaal Ban-Ki Moon het verzoek overhandigd waarin hij de volkenbond vraagt Palestina te erkennen als volwaardig lid. Volgens Abbas is het tijd voor een ‘Palestijnse Lente’ waarin het Palestijnse volk na decennia van bezetting en onderdrukking vrijheid en onafhankelijkheid verwerft.

De president gaf tijdens zijn toespraak Israël de schuld van het uiteenvallen van het vredesproces en benoemde de uitbreiding van Israëlische nederzettingen op Palestijns grondgebied als de belangrijkste reden voor het stagneren van de onderhandelingen. Abbas veroordeelde daarnaast ook de “apartheidspolitiek” van Israël en dat Palestijnen zonder de angst om vermoord, gearresteerd of vernederd te worden, moeten kunnen leven.

Abbas liet wel weten bereid te zijn om weer over vrede te onderhandelen als Israël bereid is de grenzen van 1967 als uitgangspunt te accepteren, grenzen die Netanyahu in mei tegenover het Amerikaanse Congres definieerde als “onverdedigbaar”.