'Zo'n meisje dat eruit wil breken'

‘Fish Tank’ (2009) van Andrea Arnold staat voor het soort film waarvan Sylvia Hoeks houdt. „Ze gaan over mensen die in zichzelf vastzitten.”

Europa, Nederland,Utrecht,22-09-2010 Stadsschouwburg. Vandaag de dertigste editie van het Nederlands Film Festival. Als openingsfilm gaat Tirza in premire, naar het gelijknamige boek van Arnon Grunberg.De komende tien dagen zijn op tientallen plekken in Utrecht 232 films en documentaires te zien. Daarvan dingen 83 producties mee naar een Gouden Kalf. Begin volgende week wordt bekend welke films zijn genomineerd voor deze belangrijkste Nederlandse filmprijzen. Op de slotdag, volgende week vrijdag, worden de Gouden Kalveren uitgereikt. Sylvia Hoeks, een van de hoofdrolspeelsters. Foto Evelyne Jacq
Europa, Nederland,Utrecht,22-09-2010 Stadsschouwburg. Vandaag de dertigste editie van het Nederlands Film Festival. Als openingsfilm gaat Tirza in premire, naar het gelijknamige boek van Arnon Grunberg.De komende tien dagen zijn op tientallen plekken in Utrecht 232 films en documentaires te zien. Daarvan dingen 83 producties mee naar een Gouden Kalf. Begin volgende week wordt bekend welke films zijn genomineerd voor deze belangrijkste Nederlandse filmprijzen. Op de slotdag, volgende week vrijdag, worden de Gouden Kalveren uitgereikt. Sylvia Hoeks, een van de hoofdrolspeelsters. Foto Evelyne Jacq Evelyne Jacq

„Fish Tank van Andrea Arnold staat voor een genre, of een manier van filmen waar ik heel erg van hou. Films als Greenberg van Noah Baumbach, The Private Lives of Pippa Lee van Rebecca Miller of Hunger van Steve McQueen. Realistisch, licht schrijnend, en soms met heel droge humor.

„De overeenkomst is dat ze allemaal gaan over mensen die in zichzelf vastzitten en daar een uitweg uit moeten proberen te vinden. Daar identificeer ik me enorm mee. Neem nou Fish Tank, dat is de film waar ik na afloop nog het langste mee bezig ben geweest. Hij gaat over een vijftienjarig meisje dat met haar moeder en haar zusje in een armoedige Britse buitenwijk woont.

„Ze wordt verliefd op het vriendje van haar moeder, geweldig gespeeld door Michael Fassbender. Zo iemand van wie je denkt: ‘fuck, wat een leuke, lekkere man.’ Maar tegelijkertijd weet je meteen dat er iets mis met hem is. Die dubbelheid, die verwarring spreekt mij heel erg aan. Het gaat me vooral om de karakters van de personages. De benauwdheid van de situatie. Maar dan op een manier die niet enorm gedramatiseerd is, die laat zien hoe mensen ermee omgaan.

„Ik kan wel zeggen dat ik als acteur dat soort rollen geweldig vind, maar het heeft echt met mij als persoon te maken, met mij als Sylvia die daardoor geraakt wordt. Ik herken me in zo’n meisje dat eruit wil breken. Niet dat ik hetzelfde heb meegemaakt, in tegendeel.

„Ik ben beschermd opgevoed en kom uit een klein dorp. Maar de wil om te ontsnappen ken ik heel goed. Als puber spijbelde ik voortdurend. Dan ging ik mensen kijken in de stad. Daar komt het acteren ook uit voort. Uit de vraag waarom mensen zijn zoals ze zijn. Hoe gedragen ze zich? Waar komt dat vandaan?

„Ik hoef daar niet eens een antwoord op te vinden. Films die die vragen stellen zijn al genoeg. Rollen waar dat soort levensvragen in aan de orde komen vind ik ook het interessantst om te spelen. En als het er dan niet in zit, dan stop ik mijn eigen geheim erin.

„Ook over Johanna van Heesch, die ik speel in De bende van Oss, heb ik me allerlei vragen gesteld. Wie is zij? Hoe is ze opgegroeid? Hoe kent zij liefde? Alleen door seks? Want dat is wel de manier waarop ze zich uit.

Ik heb geprobeerd om Johanna noch als een opportunist, noch als een slachtoffer te spelen. Ze is gewoon een overlever. Net zoals Mia uit Fish Tank.”

Dana Linssen