Sharons jurk mocht in de kast, muur van geluid bleef

Op hun laatste album combineert de metalband Within Temptation muziek met strips. Films van de band zijn te zien tijdens het Nederlands Film Festival.

Linksboven Sinéad Harkin, de door Romano Molenaar getekende hoofdpersoon van Within Temptation strip.
Linksboven Sinéad Harkin, de door Romano Molenaar getekende hoofdpersoon van Within Temptation strip.

Duister? Ach, valt wel mee. Een flirt met de dood? Nou, gaat wel erg ver. Horror? Welnee, eerder een thriller met mystieke elementen.

Morgen gaan drie korte films van Within Temptation in première op het Nederlands Film Festival. Voor een vierde film, over de verdwijning van Natalee Holloway, die op dezelfde avond in première gaat, leverde de band twee nummers aan.

Op een terras in haar woonplaats Soest vist zangeres Sharon den Adel opgewekt een bos munt uit haar thee en propt die vervolgens in de asbak. Ze ontkent dat hun laatste project The Unforgiving, een combinatie van strip, muziek, film en apps, een duister geheel is. Natuurlijk, het handelt over een moeder die op zoek gaat naar de moordenaars van haar dochter – net als Holloway’s moeder overigens. Maar in The Unforgiving schuilt ook verlossing.

„Het verhaal in de filmpjes is donkerder dan de muziek”, stelt ze vast. Die filmpjes zijn ook niet mis. In angstaanjagende zwart- en grijstinten verhalen ze over schuld en boete; niet zelden brengt de dood verlossing. En ondertussen klinkt de onheilspellende orkestrale metal van Within Temptation.

The Unforgiving, die dit voorjaar uitkwam, is hun vijfde studioalbum, na de in 2008 uitgebrachte live-dvd Black Symphony. Met die dvd, zegt Den Adel, hadden ze een muzikaal eind bereikt. „We waren wel klaar.” Maar de band mocht dan klaar zijn met haar muziek; de wereld was nog niet klaar met de band. Meer dan drie miljoen albums verkochten ze tot nu toe; hun Europese shows zijn regelmatig uitverkocht. En dan moesten de VS nog worden veroverd.

Dus verzonnen ze iets anders. Dat werd het conceptalbum The Unforgiving. De keuze voor een strip en een cd was snel gemaakt. Den Adel: „We lazen vroeger veel strips.” Zo was zij verslingerd aan onder andere X-Men en Wolverine. En door de vele stripverfilmingen in Hollywood van de laatste jaren raakten ook de leden van Within Temptation weer in het genre geïnteresseerd.

In het stripdeel en de films van The Unforgiving is een hoofdrol weggelegd voor Mother Maiden, een vrouwelijke profeet die doden tot leven wekt. Ze doet dit om ze een kans te bieden de fouten die ze op aarde maakten te herstellen en zo hun ziel te zuiveren. Moralistisch, erkent Den Adel. Hebben zij en haar vriend, Within Temptation-gitarist Robert Westerholt, altijd gehad. „We hebben een groot gevoel voor rechtvaardigheid. Daar gaan we ver in, soms te ver. Maar we kunnen nu eenmaal alleen schrijven over zaken die ons raken.” Zo maakten ze eerder de nummers Deceiver of Fools, over „charismatische politici”, zoals ze omfloerst zegt, en Frozen, over kindermisbruik. En ook op The Unforgiving duikt kindermisbruik op: in Triplets. Een jongetje blaast zijn vader en twee broertjes op, maar niet voordat we zien dat de vader bij het jongetje in bed stapt waar hij hem betast.

Deze keer kwam de scriptschrijver van het project, Steven O’Connell, met het idee om kindermisbruik in het verhaal te verwerken. Zware kost, waarvan het gewicht nog eens wordt benadrukt door de duistere muziek van Within Temptation. Want al wilde de groep muzikaal een andere weg in slaan, het blijft Within Temptation. En dus wordt er een muur van geluid opgetrokken, en wordt ieder gaatje in het arrangement dichtgesmeerd met gierende gitaren, dreunende drums en veel violen. En daar bovenuit klinkt altijd Den Adels stem, die hard en helder weerkaatst tegen de ‘wall of sound’.

Toch, zegt Den Adel, is er veel veranderd. „Voor dit album zijn we naar onze helden uit de jaren tachtig gaan luisteren, Iron Maiden en Metallica, maar ook naar Kim Wilde en Chris Isaak. Sommige mensen vinden dat onze song Faster dezelfde sfeer ademt als zijn Wicked Game.”

Eigenlijk gaat Within Temptation nu zijn derde fase in. Vijftien jaar geleden begon de band, met death metal. Gitarist Westerholt ‘gruntte’ toen nog; uit zijn keel steeg een angstaanjagend buitenaards gegrom op. Den Adel verzorgde op haar beurt de melodie. Toen het grunten begon te vervelen, stapten ze over naar symfonische metal, met invloeden uit de Keltische folk. En nu zijn ze aangeland bij metal uit de jaren tachtig.

Er veranderde meer, het afgelopen jaar. Vorig jaar trok Sharon den Adel voor het laatst een van haar beroemde jurken aan. „Dat werkte wel bevrijdend”, lacht ze. Niet langer hoeft ze zich nog in een korset te persen en zich in vele lagen tule te hullen. Die jurken, zegt ze nu, waren sowieso een „uit de hand gelopen grap”. In de begindagen van Within Temptation had ze ooit een keer zo’n romantische jurk aangedaan, en al snel begon het gevaarte deel uit te maken van haar imago.

De fans gaan mee in de veranderingen. Ze zijn toegewijd. En de band houdt ze betrokken; via ouderwetse fandagen waarbij de vrouwen nog altijd in grote jurken verschijnen, maar vooral via social media. Dat past bij Within Temptation. Deels afkomstig uit de IT-business was Within Temptation een van de eerste bands met een interactieve website. Het heeft bijgedragen aan het succes van de band, zegt Den Adel: „Naast de goede muziek, het unieke karakter en het vele toeren.”

Inmiddels hebben de bandleden de smaak te pakken. Zo willen ze, na de korte films, nu een eigen speelfilm gaan maken; Robert Westerholt gaat de komende maanden het idee uitwerken. Deze week maakte hij overigens bekend uit de band te zullen stappen, om aan nieuwe projecten te werken, maar ook om bij hun drie kleine kinderen te zijn. Dat doet Sharon den Adel op haar horloge kijken. Bijna drie uur, ze gaat hun oudste van school halen. Lachend: „Aan ons gezinsleven is niets duisters hoor. Die donkerte is maar 1 procent van wie we zijn. En dat vergroten we uit op het podium.”

Within Temptation treedt morgenavond op op het Nederlands Film Festival.