Meer mode & kunst: Hussein Chalayan in Parijs en Walter van Beirendonck in Antwerpen

  Morgen in CS: de tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum over de invloed van kunst op mode, Mode houdt van kunst. Mooie tentoonstelling, maar hij beperkt zich helaas vooral tot letterlijke verwijzingen op kleren naar schilderijen en beeldhouwwerken. Dat doet  de invloed  van de beeldende kunst op  mode te kort, maar ook de ontwikkelingen in

Walter van Beirendonck, collectie voorjaar 2012. Het object is van kunstenaar Erwin Wurm. Walter van Beirendonck, collectie voorjaar 2012. Het object is van kunstenaar Erwin Wurm.

 

Morgen in CS: de tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum over de invloed van kunst op mode, Mode houdt van kunst. Mooie tentoonstelling, maar hij beperkt zich helaas vooral tot letterlijke verwijzingen op kleren naar schilderijen en beeldhouwwerken. Dat doet  de invloed  van de beeldende kunst op  mode te kort, maar ook de ontwikkelingen in de mode. De laatste twintig jaar zijn er geregeld ontwerpers opgestaan die met hun werk de grenzen van de mode verkennen, en richting beeldende kunst gaan.  Gelukkig is het Gemeentemuseum niet het enige museum dat aandacht besteedt aan het onderwerp.

In het Musée des Arts Décoratifs in Parijs is nu een overzichtstentoonstelling van Hussein Chalayan te zien, Récits de mode, een vervolg op de expositie die  het Groninger Museum in 2005 had. Chalayan is artistiek directeur van sportmerk Puma, en in zijn collecties zitten genoeg draagbare dingen. Maar er is bijna geen ontwerper die zo vaak experimenteel werkt en vernieuwend is als hij.

Chalayan, geboren op Cyprus en opgeleid in Londen, verwerkte politieke thema’s in zijn  collecties (een vrolijke Hawaïprint blijkt bij nadere beschouwing een motief met strijdende mannen  te zijn, een verwijzing naar de bloedige geschiedenis van Cyprus), experimenteerde met technologie in kledingstukken (jurken die tijdens een show veranderden in totaal andere), met onorthodoxe materialen en concepten (opvouwbare ‘luchtpostjurken’ van papier).

Naast mode is in Parijs ook vrij werk te zien, waaronder houten objecten die hij maakte in opdracht van het Centraal Museum in Utrecht en I am sad Leyla, een installatie uit 2010, die bestaat uit een video waarop een Turkse zangers (gekleed in Chalayan) en smartelijk lied zingt en een wit beeld van diezelfde zangeres. Dankzij een projectie beweegt haar mond met het nummer mee.

Hussein Chalayan, najaar 2007. Jurken die 'vanzelf' opwaaiden. Hussein Chalayan, najaar 2007. Jurken die 'vanzelf' opwaaiden.

Ook in Dream the world awake, de vorige week geopende sprankelende overzichtstentoonstelling van Walter van Beirendock, komt de relatie tussen kunst en mode geregeld aan de orde. Van Beirendonck, die zijn experimentele  mode als middel gebruikt om zijn mening te geven over vervuiling, consumentisme, seks, en lichaamscultuur, laat, behalve honderd draaiende poppen in zijn ontwerpen,  op de expositie ook voorbeelden van kunst zien die hem heeft geïnspireerd. Werk van Robert Mapplethorpe, Orlan,  (de Franse kunstenares die op zichzelf extreme plastische chirurgie laat toepassen), Jake en Dinos  Chapman – het beeld two faced cunt, en een patchwork van Louise Bourgeois, om maar een paar dingen te noemen. Het is niet altijd even letterlijk, maar wie goed kijkt, ziet de invloed ervan terugkomen in de kleren. Zulke wat spannende en minder voor de hand liggend voorbeelden had Mode houdt van kunst goed kunnen gebruiken.


Fotografie Peter Stigter

Récits de mode, tot en met 13 november. desartsdecoratifs.fr.

Dream the world awake, tot en met 19 februari, momu.be