Een dag zonder iPhone. Help!

In de rubriek Jong schrijven jongeren over jongeren en media. Meer columns, links en reacties op nrc.nl/jong.

Eerder schreef ik over een leven zonder internet of smartphone, de nachtmerrie. Gisteren kwam hij even uit: ik werd een dag gevolgd door het programma Man bijt hond, één dag zonder iPhone. Ik kreeg opdrachten die ik normaal gesproken met mijn iPhone gemakkelijk uit zou kunnen voeren, nu werd het iets lastiger. Pas op de draaidag kwam ik erachter wat ik precies moest doen.

Daar zat ik dan, om half twaalf, keurig achter mijn bureau. Laptopje aan, iPad en iPhone naast me. Zender aan en met de woorden ‘camera loopt’ begon het interview. Het zag er best gek uit, drie mannen en één vrouw in mijn slaapkamer gepropt om me te kunnen interviewen. Na het gesprek moesten mijn iPhone en iPad in dé rode Man-bijt-hond-koffer. Op slot en aan het einde van de dag kreeg ik ze terug.

Tijd voor een opdracht! Ik moest zonder online navigatie naar een adres ergens in Roosendaal fietsen. Gelukkig wist ik wel waar het ergens was, ik kon er zo naartoe fietsen. Onderweg werd ik gefilmd door de cameraman, die comfortabel in de kofferbak zat. De bestemming was een verzorgingstehuis, de opdracht een potje ‘offline scrabbelen’. Dit omdat ik op mijn iPhone vaak Wordfeudspeel, het Scrabble voor smartphones. Dus zat ik daar een middagje, in het verzorgingstehuis, gezellig te scrabbelen.

Na tig potjes Scrabble mocht ik weer op huis aan en werd ik uit mijn lijden verlost. De rode Man-bijt-hond-koffer mocht weer open, herenigd met mijn iPhone en iPad! Ha, eindelijk! Mails, whatsappberichten, replies op Twitter, gemiste oproepen en smsjes, ik had ze weer. De drukte was voor heel even uit mijn leven maar kwam na een dagje offline, twee keer zo hard terug.

Marissa van Loon