Cruciaal op de achtergrond

‘In Nederland kan niemand om hem heen”, zegt Willemien van Aalst, de directeur van het Nederlands Film Festival. Toch is filmproducent Frans van Gestel (Hilversum, 1964) lang niet zo bekend als collega-producent San Fu Maltha, hoewel hij als baas van IDTV Film een vergelijkbare sleutelrol speelt in de Nederlandse filmwereld. Van Gestel loopt niet voorop in de publiciteit: zelfs over de eervolle uitnodiging om gast van het jaar te zijn in Utrecht aarzelde hij.

Waar zijn hart ligt, is wel duidelijk. In de toptien van films die hij als eregast tijdens het festival mag vertonen, koos Van Gestel voor stevig arthousewerk, films die hem hebben geïnspireerd, zoals de roadmovie Stranger Than Paradise en klassieker Il conformista.

Van Gestel brengt daarmee wat internationaal elan op het vaderlandse filmfestijn dat soms wel erg gezellig is – alleen in Nederland kan een film als New Kids Turbo meedingen naar het Gouden Kalf. Dat is in lijn met zijn eigen ambitie: met een van zijn producties de competitie halen van het filmfestival van Cannes.

Van Gestel produceerde de uiterst succesvolle romantische komedie Alles is liefde, die volgend jaar een vervolg krijgt met Alles is familie. Daarnaast beweegt hij zich in het in Nederland onderontwikkelde middensegment met films als Black Butterflies, met Carice van Houten als de depressieve dichteres Ingrid Jonker – een sector waarin hij als jonge producent groot succes behaalde met De Poolse bruid. Maar zijn hart ligt bij de arthouse.

Van Gestel is een rare producent, die ‘zijn’ regisseurs soms adviseert hun films minder toegankelijk te maken. Zo adviseerde hij Urszula Antoniak om het kille Code Blue nog kouder te maken door de film grotendeels te ontdoen van muziek. David Verbeek raadde hij aan om minder aandacht te besteden aan de liefdesgeschiedenis in R U There. Weinig filmproducenten doen hem dat na.

Peter de Bruijn