Het beste verhaal is dat van de zusjes zelf

Twee klassiekers van de zusjes Brontë, Jane Eyre en Wuthering Heights zijn nu verfilmd.. alweer. Maar het leven van de schrijfsters is eigenlijk nog interessanter. ‘Aanstaande donderdag gaat een nieuwe Jane Eyre in premiere. In de hoofdrollen zien we Mia Wasikowska en Michael Fassbender. Volgens de Internet Movie Database is het de twintigste verfilming sinds

Twee klassiekers van de zusjes Brontë, Jane Eyre en Wuthering Heights zijn nu verfilmd.. alweer. Maar het leven van de schrijfsters is eigenlijk nog interessanter.

‘Aanstaande donderdag gaat een nieuwe Jane Eyre in premiere. In de hoofdrollen zien we Mia Wasikowska en Michael Fassbender. Volgens de Internet Movie Database is het de twintigste verfilming sinds 1910. We kunnen er geen genoeg van krijgen.

Hetzelfde geldt voor Wurthering Heights, het meesterwerk dat Charlotte’s zusje Emily schreef en - met tegenzin, maar aangespoord door haar zus - publiceerde. Ook daar is een nieuwe verfilming van, de vijftiende, die enkele weken geleden op het filmfestival in Venetië. Begin 2012 is de film naar verwachting in Nederland te zien.

Boekverfilmingen genoeg, maar is tot nu toe maar weinig op tv of in de bioscoop geweest over het leven van de Brontës zelf. ‘Hun eigen leven is eigenlijk het mooiste verhaal’ , vindt de Vlaams-Nederlandse journaliste Jolien Janzing, die bezig is met een roman over Emily en Charlotte. Van het beeld dat veel mensen van de schrijvende zussen hebben- dat zij ver van de bewoonde wereld wegkwijnend hun boeken schreven - klopt maar weinig. Haworth, het bedrijvige handelsstadje waar de zussen opgroeiden, ligt hoog in de Engelse moors en lag toentertijd inderdaad afgelegen, maar de Brontës waren voor hun tijd behoorlijk reislustig.

Janzings roman speelt zich af in de periode dat Charlotte en Emily Brontë in Brussel studeerden. Daar werd het schrijftalent van de zussen door hun Monsieur Heger aangescherpt en werd Charlotte hopeloos verliefd. De getrouwde Heger was qua uiterlijk niet bijzonder aantrekkelijk, maar zijn intense karakter had voor de jonge Charlotte een grote aantrekkingskracht. Hij flirtte met haar, maar daar bleef het bij. De brieven die ze hem later vanuit Engeland stuurde, laten zien dat hij grote moeite had om hem te vergeten. “Charlotte kon haar grote liefde niet in het echte leven krijgen. Daarom schreef ze een boek waarin de hoofdpersoon dat wel krijgt.”, zegt Janzing. “Heger is Mr. Rochester uit Jane Eyre. Het moet heerlijk zijn geweest om door fictie zo je dromen werkelijkheid te kunnen laten worden.”

[..] Wie de boeken leest en ervan leert te houden, kan niet anders dan geïnteresseerd raken in de vrouwen die ze schreven. Het is dan ook geen wonder dat het dorpje Haworth in Yorkshire jaarlijks duizenden Bronte-liefhebbers op bezoek krijgt. Ze wandelen de eindeloze heide op, het woeste natuurlandschap waar de Brontës zo van hielden. Ze zien de pub waar Branwell Brontë, de aan alcohol en opium verslaafde broer, zich iedere dag bezatte. Ze lopen binnen bij het postkantoor, waar de zussen hun manuscripten naar hun uitgever stuurden. Ze bezoeken de pastorie waar het Brontë Parsonage Museum gevestigd is, de plek waar de Brontës woonden en hun boeken schreven. In de woonkamer staat nog altijd de sofa waarop Emily op 30-jarige leeftijd stierf, uitgeteerd door tuberculose. In de naastgelegen kerk, waar vader Brontë iedere zondag predikte, ligt de hele familie begraven, op het jongste zusje Anne na. De schrijfster van de boeken Agnes Grey en The Tenant of Wildfell Hall- ook klassiekers- ligt in een eenzaam graf in Scarborough, de kustplaats waar ze op 29-jarige leeftijd overleed.’

Abonnees kunnen het volledige artikel hier lezen.