Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

Politie, recht en criminaliteit

Nederig, maar geen excuses

De voormalige topman van het IMF erkent „zware morele fouten” te hebben gemaakt.

Maar hij is zelf ook veel verloren, onder meer „de lichtheid” van het bestaan .

Een zware morele fout, zo bestempelde Dominique Strauss-Kahn gisteravond live op de Franse tv-zender TF1 zijn seksuele ontmoeting met kamermeisje Nafissatou Diallo op 14 mei in New York. Het was het eerste interview van ‘DSK’ sinds hij die dag werd gearresteerd op verdenking van verkrachting. Hij toonde zich bij momenten nederig, al bood hij het Franse volk geen excuses aan, zoals sommigen graag hadden gehoord. Dat deed hij immers wel tegenover het personeel van zijn voormalige werkgever, het IMF, ruim twee weken geleden.

„Ik heb geen geweld of agressie gebruikt”, benadrukte Strauss-Kahn, die in het begin van zijn televisieoptreden zichtbaar zenuwachtig was. Wel erkende hij een „zware morele fout” te hebben gemaakt, tegenover zijn vrouw, zijn vrienden en familie, maar ook tegenover de Fransen. „Ik heb mijn rendez-vous met de Fransen gemist”, zei Strauss-Kahn. Want voor wie er nog aan twijfelde: hij wilde wel degelijk namens de Parti Socialiste meedoen aan de presidentsverkiezingen van volgend jaar in Frankrijk. Tot zijn arrestatie was DSK volgens veel Fransen, ook zij die niet voor hem zouden stemmen, de gedoodverfde favoriet om Nicolas Sarkozy op te volgen.

Strauss-Kahn liet een paar keer horen dat hij zelf „ook veel had verloren”. Hij was bang geweest, erg bang zelfs, en de tocht met de handboeien langs de pers had hij ervaren als „vernederend”. Hij zei dat de arrestatie hem voorgoed heeft veranderd, dat hij „de lichtheid” waarmee hij tot dan door het leven stapte voorgoed is verloren. En hij roemde zijn „exceptionele” vrouw Anne Sinclair, „zonder haar zou ik het nooit hebben gered”.

Strauss-Kahn toonde ook begrip voor de vele, soms harde reacties die zijn arrestatie had teweeggebracht, en voor de kritiek op zijn soms losbandige levenswandel. Maar: „Er is wel een onterecht portret van me geschilderd, al besef ik dat ik daar zelf toe heb bijgedragen. Ik heb macht gehad, maar ik heb die macht nooit misbruikt in persoonlijke relaties met vrouwen.”

De klacht van schrijfster Tristane Banon, die hij zou hebben aangerand, noemde hij imaginair. Hij wilde er enkel over kwijt dat hij een klacht had ingediend tegen haar wegens laster. Begin deze week werd DSK als getuige verhoord in die zaak. Volgens Franse media zou hij hebben gezegd dat hij Banon probeerde te zoenen, maar dat herhaalde hij gisteren niet.

Strauss-Kahn zei dat hij nu wil gaan rusten en nadenken, en dat hij op dit moment „nergens kandidaat voor is”. Over de voorverkiezingen bij de PS wenste hij zich niet uit te spreken, al dankte hij wel Martine Aubry voor haar „persoonlijke” steun tijdens de afgelopen maanden. En uiteraard hoopt hij dat links in mei volgend jaar de volgende Franse president levert. Toch leek hij te zinspelen op het verderzetten van zijn loopbaan buiten de Franse politiek.

Al enkele dagen, sinds bekend was geworden dat TF1 de primeur zou krijgen voor hét interview van 2011, waren kritische verhalen geschreven over de keuze van DSK om daar zijn radiostilte te doorbreken. Claire Chazal, de populaire presentatrice van het achtuurjournaal op de commerciële tv-zender, is al jarenlang een trouwe vriendin van Anne Sinclair, de echtgenote van Strauss-Kahn die voor haar relatie met de voormalige topman van het IMF zelf journaliste was bij TF1. Chazal is een huisvriendin van de Strauss-Kahns en TF1 moest vrijdag een persbericht de wereld insturen om haar te verdedigen tegen de veelvuldige kritiek dat ze niet in staat zou zijn om Strauss-Kahn kritisch te ondervragen.

Vraag is of de Fransen de erg kritische aanpak wel willen. Uit een peiling van Le Journal du Dimanche bleek dat slechts 35 procent van de Fransen zou willen weten wat er werkelijk in die hotelkamer in New York is gebeurd op 14 mei, terwijl 64 procent zei te willen weten wat DSK denkt over de financiële crisis.