Steeds nieuwe klanken die klinken als vreemde gasten

cd pop

The Kooks: Junk Of The Heart **

‘Jongehondenmuziek om op festivals hard mee te zingen, ook geschikt als omlijsting voor zonnebrandreclames’, zo vallen de liedjes van The Kooks te omschrijven. Al drie cd’s lang teert de Britse band rond Luke Pritchard op de formule van onstuimige rockliedjes met melodieuze samenzang. Onder de jeugdige haast gaat inmiddels een barokke muziekopvatting schuil, want The Kooks nemen op de derde cd Junk Of The Heart geen genoegen meer met vrolijke melodieën. Hier moet binnen een nummer telkens een nieuw arrangement uitgeprobeerd: een pianoglissando hier, een break daar, hier een synthesizerorkest, daar een krakerige viool.

Steeds wandelen nieuwe klanken het liedje binnen. Hoewel dat interessant kan zijn, blijven ze hier toch vooral vreemde gasten. Enigszins avontuurlijk is ‘Runaway’, waarin het ritme achter de beat hangt, en een ploppende basgitaar voor een reggae-accent zorgt, tegenstrijdig zijn hier de glijerige nachtclubviolen die het sobere effect doorbreken. ‘Is It Me’ heeft een puntige melodie en de samenzang wervelt door het refrein. Ook hier duikt uiteindelijk een nogal geforceerd geluidseffect op, maar in zo’n nummer is het te vergeven.

HESTER CARVALHO