In Terwijde kun je nog geen broodje kopen

In de wijk Terwijde ging het de afgelopen tijd al vaak mis.

Burgemeester Wolfsen gaf gisteren opnieuw toe dat er fouten zijn gemaakt.

Beeld van de Heinrich Bertéstraat, waaruit een Marokkaans gezin en een homopaar werd weggepest. Nederland, Utrecht, Leidsche Rijn, 02-9-2011. Foto EJ. Naam van de fotograaf NIET vermelden. De woningen op deze foto hebben NIETS met het verhaal te maken. De Heinrich BertŽstraat in Terwijde, gelegen in het Utrechtse Leidsche Rijn, is een typische vinexstraat. Identieke rijtjeshuizen van zandgekleurd baksteen, zwarte aluminium kozijnen, met een dakkapelletje op zolder en een klein voortuintje. Verschillende bewoners hebben bloembakken buiten hangen en de heggen zijn goed gesnoeid. De straat met voornamelijk sociale huurwoningen Ð voor mensen met een inkomen tot 200.000 ( ??? ) euro Ð wordt sinds 2003 bewoond.
Beeld van de Heinrich Bertéstraat, waaruit een Marokkaans gezin en een homopaar werd weggepest. Nederland, Utrecht, Leidsche Rijn, 02-9-2011. Foto EJ. Naam van de fotograaf NIET vermelden. De woningen op deze foto hebben NIETS met het verhaal te maken. De Heinrich BertŽstraat in Terwijde, gelegen in het Utrechtse Leidsche Rijn, is een typische vinexstraat. Identieke rijtjeshuizen van zandgekleurd baksteen, zwarte aluminium kozijnen, met een dakkapelletje op zolder en een klein voortuintje. Verschillende bewoners hebben bloembakken buiten hangen en de heggen zijn goed gesnoeid. De straat met voornamelijk sociale huurwoningen Ð voor mensen met een inkomen tot 200.000 ( ??? ) euro Ð wordt sinds 2003 bewoond. Evelyne Jacq

De Heinrich Bertéstraat in Terwijde, in het Utrechtse Leidsche Rijn, is een typische vinexstraat. Identieke rijtjeshuizen van zandkleurig baksteen, zwarte aluminium kozijnen, dakkapelletje op de zolder en een klein voortuintje. Verschillende bewoners hebben bloembakken hangen, heggen zijn gesnoeid. In de straat, bewoond sinds 2003, staan voornamelijk sociale huurwoningen.

Het ging al vaak mis in de Bertéstraat. Onlangs vluchtte een Marokkaans gezin wegens aanhoudend getreiter, gepest en zelfs brandstichting. Verantwoordelijk daarvoor waren de buren, die inmiddels uit huis zijn geplaatst.

In hetzelfde huizenblok schoot een man na een ruzie in september 2007 zijn buurman dood. En net om de hoek woonde tot een jaar geleden het homostel Hans van Gemmert en Ton Daalhuizen, dat na diverse bedreigingen Terwijde ontvluchtte. Ze werden uitgescholden om hun seksuele geaardheid, in de lak van hun auto werd ‘homo’ gekrast, er werden stenen en vuurwerk tegen hun huis gegooid. Daalhuizen werd zelfs met de dood bedreigd.

Xander Coolen, voorzitter van de wijkraad Leidsche Rijn, wijst naar enkele huizen in de straat en knikt naar twee aangrenzende straten. Hier concentreren zich de problemen van vinexwijk Terwijde – ruim 7.500 inwoners, 31,8 procent allochtoon. In deze drie straten wonen volgens Coolen zo’n achttien allochtone jongeren die de sfeer verpesten. De twee meest prominente zijn de zogenoemde ‘treiterbroers’. Zij bekladden de voordeur en auto van hun Marokkaanse buren in de Bertéstraat en treiterden hen net zo lang tot ze de wijk ontvluchtten. Ook zouden vooral zij verantwoordelijk zijn voor het wegpesten van het homostel. Midden juni werd een van de broers veroordeeld tot drie weken cel voor een autokraak in de buurt. Het gezin is nu uit huis geplaatst.

Volgens Coolen willen de allochtone jongeren helemaal niet in Terwijde wonen en hebben ze dat ook nooit gewild. Tot 2003 woonden ze in de Utrechtse stadswijken Kanaleneiland of Overvecht. Maar die wijken werden geherstructureerd, hun flats gesloopt. De sociale huurders in de flats moesten een voorkeur opgeven voor een nieuwe woning. Coolen: „Terwijde stond bij alle families als laatste optie genoteerd. Toch zijn veel mensen hier geplaatst.”

Ook die plaatsing heeft de gemeente totaal verkeerd aangepakt, vindt wijkraadslid Conny Raijmaekers. „In één keer werden hele groepen uit flats in Kanaleneiland naar Terwijde verhuisd. Naar de gevolgen voor de samenstelling van de buurt is niet gekeken.”

De jongeren vervelen zich in de vinexwijk. Dat is niet zo vreemd, zeggen bewoners. Er is niets te doen. In Terwijde kun je nog geen broodje kopen – de noodwinkel van Albert Heijn daargelaten. Een hangplek of vermaak is er al helemaal niet. Coolen: „Geen excuus natuurlijk om andere mensen te gaan treiteren, vervelen en bedreigen, maar deze jongeren vervelen zich kapot.”

De gemeente is verantwoordelijk voor het uitblijven van voorzieningen, zegt Frank Verschoor, initiatiefnemer van de stichting Leidsche Rijn Werkt. Begin 2006 zou er een winkelcentrum worden opgeleverd, maar dat is er nog altijd niet. Verschoor: „Het komt, horen we steeds. Straks, straks, straks.”

Terwijde-bewoonster Marieke Dubbelman: „Wat gebeurt er als het geduld in de wijk echt op is?” Ze maakt zich zorgen. Laatst sprak ze een groepje jongeren aan, die een vuilnisbak voor haar huis in brand staken. „Toen werd ik verrot gescholden.” Coolen: „De gemeente heeft voor dit soort gedrag in deze wijk de ruimte gegeven. Deze jongens gaan veel te ver, maar de politie stelt geen grenzen. Ze worden niet aangepakt. Daardoor ontstaat ook angst.”

Kort geleden kwam een oudere man naar Coolen toe. Hij vertelde dat hij jongens drugs had zien dealen in zijn straat. De voorzitter van de wijkraad vroeg de man waarom hij de jongeren niet had aangesproken op hun gedrag. Het antwoord: „Voor je het weet, ben ik de volgende die de wijk wordt uitgeslagen.”

De bewoners zeggen stuk voor stuk dat problemen als in Terwijde waarschijnlijk in meer wijken voorkomen. Ze hebben vooral moeite met hoe de gemeente hun problemen behandelt. Er is geen communicatie, er zijn weinig inspraakmogelijkheden, beloftes over voorzieningen worden niet waargemaakt.

Gisteravond moest Utrechts burgemeester Aleid Wolfsen zich in de raad verantwoorden voor de opstelling van de gemeente in de kwestie van het homostel Hans en Ton. Vorige week excuseerde Wolfsen zich al voor de wijze waarop met hen is gecommuniceerd. Hij beloofde een maandelijks spreekuur in Terwijde, waar bewoners met gemeente, politie en Openbaar Ministerie in gesprek kunnen gaan.

Coolen lacht om het plan: „Daar komt niemand op af.” Hij wijst naar het asfalt in de Heinrich Bertéstraat. „Ga híér nu eens staan. Het gaat om deze drie straten. Hier zijn de problemen. Betrek deze mensen bij de oplossing daarvan. Een spreekuur in een zaaltje; daar schiet niemand iets mee op.”