Een corrigerend pistoolschot

In het nieuwe tv-programma Holland in da Hood vertrekken acht Nederlandse rappers naar LA, om daar wereldfaam te vergaren. Tenminste, dat wordt gesuggereerd. Het werkelijke doel is: niet vermoord te worden en vervolgens aan iemands lievelingspitbull genaamd Vincent gevoerd te worden. De Nederlandse rappers zijn namelijk niet direct sterrenmateriaal. Zo spreken ze niet heel goed

In het nieuwe tv-programma Holland in da Hood vertrekken acht Nederlandse rappers naar LA, om daar wereldfaam te vergaren. Tenminste, dat wordt gesuggereerd. Het werkelijke doel is: niet vermoord te worden en vervolgens aan iemands lievelingspitbull genaamd Vincent gevoerd te worden. De Nederlandse rappers zijn namelijk niet direct sterrenmateriaal. Zo spreken ze niet heel goed Engels (iets wat dan wel weer creatief wordt opgelost: „Be perprared… be prape… Look out!”), zijn ze niet allemaal even ritmegevoelig en houdt de enigszins wereldvreemde, gezette Aziaat ervan om in elke rap het woord ‘niggah’ te gebruiken. Losgelaten in LA South Central lijkt dit alles nog het meest op een open sollicitatie naar een corrigerend pistoolschot.

Dat wisten de makers ook. Alles speelt in op de genadeloze kloof tussen de veelal Limburgse rappers – ‘G’s’ met een zachte g – en de serieuze hiphopwereld in LA. Er wordt uitgebreid aandacht besteed aan de verstorende koeiengeluiden tijdens een rap in de Nederlandse wei en de kanten gordijntjes voor de ramen van het ouderlijk huis.

Als ze vervolgens in LA zijn, lijkt het programma in een natuurdocumentaire te veranderen, compleet met slowmotion en opzwepende commentaren. Eigenlijk zie je: de onwetende lammetjes zijn door de programmamakers losgelaten op de vlakte. Door hun geringe ervaring en jonge leeftijd weten ze nog niet dat ze de iets verderop rustende leeuwen beter niet kunnen worden lastigvallen. Eén overmoedig lam denkt zelfs dat hij wel een spelletje kan spelen met de staart van een mannetjesleeuw. Dit zal hem uiteraard fataal worden. Als kijker wacht je op het moment dat iemand hun enthousiaste pogingen om erbij te horen, zal afstraffen. Hoewel het idee is dat de rappers in LA iets op zullen steken, lijken ze er eerder naartoe gebracht om ze een lesje te leren: je bent echt niet zo gangster als je denkt.

Het ligt er zo dik bovenop dat het vervelend had kunnen zijn: uitlach-tv zonder hart. Gelukkig zijn de jongens er zelf nog. Nee, het zijn misschien niet de gevaarlijkste gangsters uit de buurt. Maar ze zijn met zó veel overgave het tegenovergestelde. Ze zijn dol op hun familie, zijn de held van de buurt, treden op ‘in omstreken’ en roepen steeds hoe dankbaar ze wel niet zijn dat ze deze kans krijgen. Goed, er zijn een paar kleine tegenvallers: de wc in hun nieuwe huis is niet heel schoon en de buurt is wat gevaarlijker dan waar ze vandaan komen (een moeilijke buurt ‘met veel vergrijzing’). Verder is iedereen zo lief dat het ontroerend is. Misschien ligt hun roeping niet in South Central gangsterrap, maar moeten ze gezamenlijk een nieuwe niche creëren: Nederlandse knusheidsrap. Met een boeroepende koe als refrein en in elke clip een glansrol voor hun familie.

Tot dan maar hopen dat niemand in LA ze op hun neus poft – al denk ik dat ze ook dat alleen maar te gek zullen vinden.