Moet elders de bruidegom ook opdraaien voor de bruidsschat?

Er zijn veel vormen van bruidsschatten, met verschillende gevolgen voor de positie van de vrouw. Traditioneel gaat het bijvoorbeeld onder de hoogste kasten en klassen in het noorden van India er heel anders aan toe.

Daar betaalt de familie van de bruid de schat aan de familie van de bruidegom. Die bestaat deels uit de juwelen en kleding voor de bruid, maar ook uit huisraad en cadeaus voor de familie. Op die manier stellen zij de positie van de bruid binnen de familie van de man veilig. De man verplicht zich zijn vrouw en kinderen te onderhouden, de vrouw wordt daarmee financieel afhankelijk van haar man.

Maar omdat de vrouw door de inbreng van een bruidsschat onderdeel uitmaakt van haar mans familie is haar economische situatie ook na het overlijden van haar man veilig gesteld. Anders dan bij de Nuer, waar de vrouwen economisch onafhankelijker zijn, maar ook meer op zichzelf aangewezen.

De meisjes in het noorden van India zijn bij geboorte een grotere last voor hun familie, die moet immers haar bruidsschat betalen. Daar komt bij dat de ‘puurheid’ van de meisjes, met hun maagdelijkheid als belangrijk onderdeel, van groot belang is in de zoektocht naar een huwelijkskandidaat.

Gevolg is dat voor veel meisjes al vroeg naar een huwelijkspartner wordt gezocht. De meisjes worden op jonge leeftijd uitgehuwelijkt. Ook is de sterfte onder meisjesbaby’s groter dan onder jongetjes, deels door babymoord. De overheid en ngo’s proberen deze vorm van de bruidsschat dan ook tegen te werken. Sinds 1961 is het gebruik in India verboden, maar het komt nog steeds voor. Per 1.000 mannen leven in India nu 933 vrouwen.