Bergop met de besten maar geen prijs

De Spanjaard Juan José Cobo won gisteren op de gevreesde Angliru en leidt in de Vuelta. Wout Poels werd tweede en kwam in de top tien, Bauke Mollema staat nu vierde.

British Bradley Wiggins of Skyprocycling rides during the15th stage of the Vuelta Tour of Spain in Riosa , on September 4, 2011. The stage was a 142,2 kms ride from Aviles to Alto de L'Angliru. AFP PHOTO / STR
British Bradley Wiggins of Skyprocycling rides during the15th stage of the Vuelta Tour of Spain in Riosa , on September 4, 2011. The stage was a 142,2 kms ride from Aviles to Alto de L'Angliru. AFP PHOTO / STR AFP

Bauke Mollema en Wout Poels waren er gisteren bij, even over de helft van de slotklim van de gevreesde Angliru. Alle toprenners van deze Ronde van Spanje vooraan, dit was het moment van buigen of barsten. Twintig procent stijging, mist, uitlaatgassen. Tussen gillende toeschouwers, ratelende helikopters en vallende tv-motoren.

Daar demarreert de Spanjaard Juan José Cobo, op weg naar de ritzege en rode leiderstrui. En de Vueltadebutanten uit Groningen en Limburg? Mollema (24) lost maar blijft vechten, komt op 1.35 minuut als negende op de top en zakt van drie naar vier in het klassement. Poels (23) houdt stand in een groepje van vier met rodetruidrager Bradley Wiggins, komt 48 seconden achter Cobo knap als tweede boven en stijgt in de algemene rangschikking met stip van de zeventiende naar de tiende plaats.

Prachtige prestatie van Poels, zaterdag ook al vierde in een bergrit. Nog mooier was zijn afwerende gebaar met de linkerhand toen hij de finishlijn passeerde. Tweede, maar niet helemaal tevreden. „Er had misschien meer ingezeten”, zei hij na afloop. „Ik had nog wel iets over.”

Poels had zo graag willen winnen op de 1.570 meter hoge Angliru, een legendarische klim als de Mont Ventoux in de Tour of de Zoncolan in de Giro. Zijn ambitie bleek overduidelijk toen zijn ploeg Vacansoleil vol gas gaf in de aanloop naar de slotklim. Op de Cordal, de één na laatste berg, dicteerde nationaal kampioen Pim Ligthart kilometers lang het tempo. „Toen Cobo wegreed, vond ik het nog te vroeg om mee te springen.” Lichte spijt. Zoals hij ook baalde van de minuten die hij in de eerste week verspeelde. „Ik had aanpassingsproblemen door de warmte.”

Mollema, eerder deze Vuelta al een dag leider in het klassement, sprak aan de vooravond van de cruciale vijftiende etappe openlijk over een aanval op de rode trui van Wiggins. Een derde Nederlandse Vueltawinnaar, na Jan Janssen in 1967 en Joop Zoetemelk in 1979? „Het ligt niet in mijn aard om af te wachten”, zei Mollema na de rit van zaterdag. Achter de Estse ritwinnaar Rein Taaramäe had de Rabokopman als een van de weinigen het wiel van Wiggins kunnen houden, waardoor hij steeg van de zesde naar de derde plaats. „Ik sta niet ver van het rood. Als ik me goed voel, zal ik op de Angliru proberen aan te vallen.”

Maar ‘het beest van Asturië’, zoals de bijnaam van de berg luidt, bleek net te zwaar voor de met een relatief grote versnelling klimmende Mollema. In de eerste kilometers had hij al moeite om zich voorin te handhaven. Op de steilste stroken – tot 23,5 procent – verloor hij de eersten uit het zicht. „Jammer dat ik een plek verlies in het klassement”, zei hij na afloop op Rabosport.nl. Zijn achterstand op Cobo bedraagt nu 1.36 minuut. Met een zuur gezicht onderging hij de uitreiking van de witte combinatietrui. Troostprijs.

Van een al te grote teleurstelling wilde Mollema desondanks niet spreken. „Ik heb eruit gehaald wat erin zit. Jammer dat ik een plaats verlies in het klassement. Cobo was te sterk. Ik ben blij dat ik de schade beperkt heb kunnen houden.” Maar ploegleider Erik Dekker draaide bij alle tevredenheid nergens omheen. „Natuurlijk hoop je op meer en droom je van meer.”

Twee jonge Nederlandse klimmers tussen de allerbesten in de Vuelta, in een weekeinde met wielersport van het hoogste niveau. En dan nog ontevreden ook? Misschien omdat in deze onvoorspelbare Spaanse ronde alles mogelijk lijkt, zelfs de eindzege. Zonder Tourtoppers als Cadel Evans, Fränk en Andy Schleck, Alberto Contador en Robert Gesink stak tot nu toe geen enkele renner ver boven de rest uit.

De Italiaan Vincenzo Nibali, vorig jaar winnaar van de Vuelta, leek voor het weekeinde kansrijk. Tot hij zaterdag op de slotklim plotseling brak en in een paar kilometer bijna anderhalve minuut verloor. Hij staat nu achtste, op 3.27 minuut van Cobo.

Topfavoriet Wiggins toonde eerder deze Vuelta enige zwakte in de tijdrit en op steile aankomsten. Maar zaterdag vloog hij La Farropona op, achter zijn verrassend sterke meesterknecht Christopher Froome. Om gisteren te ‘parkeren’ op het steilste deel van de Angliru en terug te zakken naar de derde plaats in het klassement, 46 tellen achter Cobo en 26 achter Froome.

De Spanjaarden leken na jaren van dominantie kansloos in hun eigen ronde, nadat Igor Anton en Joaquin Rodriguez eerder deze Vuelta afhaakten voor de eindzege. Tot Cobo (30) twee keer hard uithaalde in de bergen. Drie maanden geleden wilde de klimmer van de Geoxploeg nog stoppen. Sinds zijn ritzege in de Tour van 2008 en in de Vuelta een jaar later was het stil rond de renner uit de ploeg van de wegens doping omstreden manager Mauro Gianetti. Gisteren schitterde hij op de Angliru, al was zijn klimtijd (hand geklokt iets meer dan 44 minuten) fors langzamer dan eerdere winnaars als Roberto Heras (in 2002 in 40.59) en Alberto Contador (in 2008 in 41.40).

Wint Cobo, gesteund door het sterke Geox, de Vuelta? Zijn voorsprong op het Sky-duo Froome-Wiggins is gering, met elke dag twintig bonificatieseconden en volop klimmetjes. Of wellicht kunnen Mollema of Poels hun onvrede nog omzetten in een verrassingsaanval.