Als een popster terug in Parijs

Tot zijn arrestatie dachten de meeste Fransen dat DSK in 2012 hun volgende president zou worden. Nu niet meer.

Toch zien veel aanhangers wel een grote rol voor DSK in de politiek. Maar welke?

ALTERNATE CROP OF XLR111- Dominique Strauss-Kahn, former head of the International Monetary Fund, arrives in the courtyard of his home in Paris, France, Sunday, Sept. 4, 2011. Dominique Strauss-Kahn has returned home to France for the first time since a New York hotel maid accused him of attempted rape, unleashing a scandal that dashed his chances for the French presidency. (AP Photo/Claude Paris)
ALTERNATE CROP OF XLR111- Dominique Strauss-Kahn, former head of the International Monetary Fund, arrives in the courtyard of his home in Paris, France, Sunday, Sept. 4, 2011. Dominique Strauss-Kahn has returned home to France for the first time since a New York hotel maid accused him of attempted rape, unleashing a scandal that dashed his chances for the French presidency. (AP Photo/Claude Paris) AP

Dominique Strauss-Kahn zette samen met zijn echtgenote Anne Sinclair gisterochtend voor het eerst sinds zijn arrestatie weer voet op Franse bodem. Na een vlucht van zeven uur, kostprijs 7.986,16 euro per zitje. Hij werd in luchthaven Roissy-Charles de Gaulle opgewacht door een kleine fanclub, aanhangers van wie sommigen al sinds vier uur ’s ochtends stonden te wachten om hun gevallen held een hart onder de riem te steken. „Bon courage”, goede moed, schreeuwden ze.

Maar de DSK-fans verloren het in aantal en in luidruchtigheid glansloos van de vele journalisten, die tevergeefs waren op komen dagen om tussen het gejaagde geklik van fotocamera’s door een quote van de gewezen directeur-generaal van het Internationaal Monetair Fonds te halen. Zowel fans als opdringerige journalisten werden keurig op een afstand gehouden door de eveneens erg talrijk aanwezige agenten.

Alsof het nog steeds een belangrijk staatsman betrof, of een gevierd popster, zo werd DSK onder begeleiding van een politie-escorte richting Parijs gereden, waar hij zich voor de rest van de zondag verschool in zijn 250 vierkante meter grote appartement op de Place des Vosges. Ook hier vingen de journalisten bot. Behalve een grijns en een opgestoken hand viel er niets te halen. Wie had gehoopt op een mediagenieke retour, met een groots interview in pakweg het achtuurjournaal van TF1, werd gisteren flink teleurgesteld.

DSK is terug in Frankrijk, dat is al heel wat. Een kleine vier maanden geleden vreesde de man nog de rest van zijn leven te moeten doorbrengen in een Amerikaanse cel, nadat hij door een kamermeisje van het Sofitel in New York van verkrachting werd beschuldigd. DSK riskeerde 74 jaar celstraf. Kort na zijn arrestatie werd hem door politici van het UMP, de regerende partij van president Nicolas Sarkozy, nog ietwat cynisch ‘hulp’ aangeboden: dat Buitenlandse Zaken er misschien wel voor kon zorgen dat hij na zijn veroordeling naar Frankrijk zou worden overgebracht. En dat voor een man van wie de meerderheid van de Fransen tot 13 mei dacht dat hij in mei 2012 hun volgende president zou worden.

President zal Dominque Strauss-Kahn niet meer worden. Althans niet in 2012. Maar veel van zijn aanhangers zien voor hem nog wel een belangrijke rol weggelegd in de Franse politiek. Misschien wel als premier, misschien als superminister van Economische Zaken en Begroting, desnoods als een soort speciaal adviseur van de nieuwe, socialistische president van Frankrijk. Zijn expertise op economisch vlak is volgens de meeste PS-kopstukken ongekend, en kan als een extra troef worden gebruikt in de strijd met zittend president Nicolas Sarkozy. „Een man met zijn competenties kan van belang zijn voor zijn land in de maanden en jaren die komen”, zei François Hollande kort na zijn vrijlating. Volgens opiniepeilingen maakt Hollande de meeste kans om de socialistische voorverkiezingen te winnen.

Na zijn rollen als belangrijkste presidentskandidaat en bajesklant moet Strauss-Kahn nu een nieuwe plek zien te vinden op het Franse politieke toneel, als hij die nog ambieert. Aan advies van partijgenoten ontbreekt het niet. Sommigen wilden zelfs dat hij alsnog zou deelnemen aan de presidentsverkiezingen van volgend jaar, maar hun enthousiasme is getemperd nadat uit een peiling bleek dat ruim 80 procent van de Fransen niet wil dat Strauss-Kahn deelneemt aan de socialistische voorverkiezingen. DSK heeft gezegd binnenkort met een verklaring te komen.

De meeste Fransen vinden hem te erg beschadigd. Niet alleen door de zaak in New York, maar ook door alle verhalen en feiten die daarna naar bovenkwamen over zijn al te liederlijke levenswandel. Er is de aanklacht wegens verkrachting van de Franse schrijfster Tristane Banon; er is de bekentenis van Anne Mansouret, de moeder van Banon, dat ze ooit de maîtresse was van DSK; er is het rapport van IMF-medewerkster Piroska Nagy, ook een ex, waarin ze Strauss-Kahn bestempelt als onbekwaam om een organisatie met vrouwen te leiden; er is het rapport van Cyrus Vance waaruit blijkt dat DSK wel degelijk seks heeft gehad met het Sofitel-kamermeisje en niet zo zachtzinnig ook; er zijn verhalen over bezoeken aan parenclubs in Parijs; verhalen over foto’s van DSK met een prostituee in het Bois de Boulogne; en er is het verhaal over een medewerkster bij het gemeentebestuur van Sarcelles, waar DSK burgemeester was, die een zelfmoordpoging deed nadat DSK tegen haar had gelogen. Zij werd onder druk gezet om niet te getuigen in de New Yorkse zaak, verklaarde haar vader. Het is, zelfs naar de ietwat lossere Franse normen, allemaal te veel om ongedwongen in de race om het Elysée te kunnen stappen. Zelfs Martine Aubry, kandidaat bij de socialistische voorverkiezingen, vond het deze week nodig om te melden dat ze problemen had met hoe DSK zich soms gedraagt tegenover vrouwen.

De meeste socialisten vinden het daarom veiliger als DSK zich de komende weken even gedeisd houdt en niets zegt, ook al zijn er nog veel vragen. Dat zwijgen mag voor hen op zijn minst duren tot na de voorverkiezingen, waarbij de PS een presidentskandidaat aanduidt. Ook hier is een risico aan verbonden: het kan gezien worden als een mes in de rug van Aubry, die zich pas kandidaat stelde toen bleek dat Strauss-Kahn dat niet meer kon. Spreekt DSK zich wel uit voor Aubry, dan versterkt dat alleen maar haar reputatie als ‘reservekandidate’. En zo is slechts één ding helemaal zeker: de hele DSK-affaire blijft als een donkere wolk boven de toekomst van de Parti Socialiste hangen.