'Rellen? Dat is niet het Londen zoals ik het ken'

Sebastian Coe is voorzitter van ‘Londen 2012’. „Zo goed georganiseerde Spelen als in Peking maken we nooit meer mee.”

(FILES) This file picture taken on March 15, 2011 shows Sebastian Coe, London 2012 Chairman, posing for pictures at the Olympic Stadium in Stratford, east London. From the late burst of speed which won him the 1,500 metres gold medal at the 1980 Moscow Olympics to the devastating finish that saw him retain the title in Los Angeles four years later, Sebastian Coe has always been renowned for an impeccable sense of timing. Now the former golden boy of British athletics is preparing to kick for home in the task which has consumed him for every day of the last six years -- overseeing London's preparations for the 2012 Olympics. AFP PHOTO / GEOFF CADDICK
(FILES) This file picture taken on March 15, 2011 shows Sebastian Coe, London 2012 Chairman, posing for pictures at the Olympic Stadium in Stratford, east London. From the late burst of speed which won him the 1,500 metres gold medal at the 1980 Moscow Olympics to the devastating finish that saw him retain the title in Los Angeles four years later, Sebastian Coe has always been renowned for an impeccable sense of timing. Now the former golden boy of British athletics is preparing to kick for home in the task which has consumed him for every day of the last six years -- overseeing London's preparations for the 2012 Olympics. AFP PHOTO / GEOFF CADDICK AFP

Zijn aanwezigheid bij de WK atletiek in Daegu noemt Lord Sebastian Coe zijn laatste vakantie voor de Olympische Spelen in Londen.

Maar hoeveel rust krijgt de voorzitter van het Londense organisatiecomité als zijn telefoon voortdurend rinkelt, dagelijks tientallen mensen hem aanschieten en er alleen al in Zuid-Korea veertig interviewaanvragen zijn ingediend? Maar te midden van de atleten kan de tweevoudige olympisch kampioen op de 1.500 meter zich wel ontspannen. De atletiek is tenslotte zijn thuis.

Het gesprek is nog niet begonnen of Coe laat zijn sporthart spreken. Hij begint uit zichzelf over Dafne Schippers, die hem was opgevallen op de 200 meter. „Wat een talent, en nog maar negentien jaar!” En dan schalks lachend: „En ook een mooi meisje.”

Maar eenmaal opgesloten in een skybox van het stadion waar Guus Hiddink tijdens de WK voetbal in 2002 werd gejonast door Zuid-Koreaanse voetbalinternationals wordt hij serieus. Want over minder dan een jaar beginnen de Olympische Spelen en zal Coe op zeven jaar intensieve arbeid worden afgerekend.

Hoe staat het ervoor met de Olympische Spelen in Londen?

Sebastian Coe: „Het werk is voor 95 procent gedaan. Alle bouwwerkzaamheden zijn nagenoeg afgerond. We zitten nu in de afrondingsfase, vooral op het gebied van technologie, service, catering en schoonmaakwerkzaamheden.”

Niet bevreesd dat het veel minder wordt dan de vrijwel perfectie organisatie van ‘Peking’ in 2008?

„Nee, omdat elke Spelen hun eigen karakter hebben. Na ‘Peking’ heb ik tegen mijn medewerkers gezegd dat we geen competitie met de Chinezen moeten voeren. Zulke goed organiseerde Spelen maken we waarschijnlijk nooit meer mee. Diversiteit is een van de aantrekkelijke aspecten. Wij moeten ons Britse stempel op de Spelen drukken.”

Wat zullen de Spelen voor Groot-Brittannië betekenen?

„Het wordt historisch omdat is aangetoond dat een stad, en in zekere zin ook een land, erdoor verandert. Kijk naar Sydney en Barcelona, dat zijn nadien bruisende, toeristische steden geworden. En ik durf te beweren dat de Spelen van 1980 in Moskou, waaraan ikzelf heb deelgenomen, de aanzet hebben gegeven tot de ontmanteling van de Sovjet-Unie. Het wordt ook historisch omdat Londen de eerste stad is waar voor de derde keer Olympische Spelen worden gehouden. Overigens de eerste keer na een verkiezing. In 1908 nam Londen het over van Rome, omdat de vulkaan Vesuvius was uitgebarsten. En kort na de Tweede Wereldoorlog, in 1948, was Londen de enige stad die de Spelen kon en wilde organiseren.”

Wat zal ‘Londen’ kenmerken?

„De wereld zal kennismaken met een stad van diversiteit, creativiteit en tolerantie. Met als een grote erfenis de ontwikkeling van Oost-Londen. Voor de Spelen was het 520 hectare verwaarloosd en verontreinigd land met smerige rivieren en sociale problemen. In dat armste deel van de stad zijn nu 3.500 huizen gebouwd en wordt een winkelgebied gerealiseerd dat werk biedt aan zekere 10.000 mensen.”

Maar dat is toch ook wat het IOC tegenwoordig verlangt?

„En terecht. Twintig jaar geleden kon je volstaan met een sportfestival van twee weken. Maar dat is maatschappelijk niet meer verantwoord. Onze belangrijkste bondgenoot is ook niet het IOC, de Britse regering of de groep sponsors, maar de Britse bevolking. Die 60 miljoen inwoners moeten gerust zijn dat wij iets nuttigs achterlaten, een afloop zonder financiële naweeën of lege stadions.”

En gaat dat lukken?

„Ja. Bij de opstelling van ons masterplan hebben we voor elk onderdeel een erfenis geformuleerd. De regering en de gemeente Londen hebben daarvoor de Olympic Park Legacy Company opgericht. Die organisatie, met een eigen directie, is verantwoordelijk voor hergebruik van olympische accommodaties en de verhuur en verkoop van de nieuwe woningen. Het olympisch stadion wordt na de Spelen bijvoorbeeld gebruikt door de voetbalclub West Ham United. En ook voor het zwemstadion en de wielerbaan zijn al exploitanten gevonden.”

Transport is tijdens de Spelen een gevoelig thema. Wordt dat in het drukke Londen goed geregeld?

„Het zal niet eenvoudig worden. Er komt een geïntegreerd transportsysteem en een netwerk van olympische rijbanen. Maar het is wat je noemt een uitdaging. Londen is geen Peking waar ten behoeve van de Olympische Spelen simpelweg logistieke ruimte werd gecreëerd.”

Er was aanvankelijk sprake van snel oplopende budgetten. Hoe staan de zaken er financieel voor?

„Op dat gebied zijn er geen problemen. Als organisatiecomité werken wij met een operationeel budget van twee miljard pond aan privaat geld. En dat zal niet worden overschreden. We hebben vanaf het begin duidelijk gemaakt dat infrastructurele investeringen daar buitenvallen. Daar zijn particuliere en overheidsinvesteringen mee gemoeid. En dat moet ook gezien worden als een investering, niet als een budget. Als in Nederland een ziekenhuis wordt gebouwd praat je toch ook over een investering in de gezondheidszorg? Je moet de Olympische Spelen zien als een geweldige katalysator voor dergelijke projecten. De neiging bestaat alle kosten op de sport af te wenden. Onterecht, want de werkelijke kosten betreffen voornamelijk gemeenschapsgeld. En dat wordt goed besteed, neem dat van mij aan. Het is toch fantastisch dat de achterstandsbuurt Oost-Londen na de Spelen compleet is gerenoveerd?”

Onlangs waren er ernstig en gewelddadige onlusten in Londen. Worden het veilige Spelen?

„Daar heb ik het volste vertrouwen in. Natuurlijk wordt er rekening gehouden met nieuwe onlusten, zoals dat gebeurt met alle eventualiteiten. Maar geloof me, dat was niet het Londen zoals ik het ken. Ik ben een Londenaar. Ik houd van deze stad, waar ik ben geboren, mijn kinderen opgroeien en ik mijn werk verricht. Die rellen waren een uitzondering. Londen is een stad van de diversiteit, maar met een tolerante bevolking.”

Was u verrast door de geweldsuitbarstingen?

„Ja, zeer.”

En legde u niet onmiddellijk een verband met de veiligheid van Olympische Spelen?

„Nee, in het geheel niet. Ik zag het als een vorm van late-night-shopping.”

Worden de Olympische Spelen niet veel te groot?

„Nee, dat vind ik niet. Ik erken dat de Spelen niet in alle steden gehouden kunnen worden. Ondanks het gigantisme blijft de organisatie beheersbaar. Maar het evenement is van belang voor de globale ontwikkeling van sport. Daarom is het goed dat de Spelen in 2016 naar Zuid-Amerika [Rio de Janeiro] gaan. De volgende stap moet Afrika worden.”

Nederland wil eventueel de Spelen van 2028. Welke advies u zou de plannenmaker willen geven?

„Ongevraagd geen enkele. Ik wil me niet met Hollandse zaken bemoeien. Maar als Nederland de Olympische Spelen daadwerkelijk wil kan het, daar ben ik van overtuigd. Nee, jullie land is er zeker niet te klein voor. Vanzelfsprekend ben ik bereid adviezen de geven. De deur staat altijd open, wij hebben geen geheimen.”

Wat is het geheim voor een winnende kandidatuur?

„Dat is er niet. In ons geval was het een kwestie van twee jaar keihard werken.”

„Maar waarom is dan volgens u Londen boven Parijs verkozen?

„Omdat wij de juiste antwoorden hadden op de twee kernvragen. En die zijn: hoe wil je de Spelen organiseren, maar vooral waarom wil je ze organiseren. Ik noem dat the how en the why. Je moet antwoord geven op de vraag hoe je denkt 52 wereldkampioenschappen met 12.500 deelnemers in twee weken te concentreren. Of hoe je een toestroom van 800.000 mensen controleert. Dat is de praktische kant. Maar je moet het IOC vooral duidelijk maken waarom je de Spelen wilt. En niet roepen dat jouw stad de Spelen nodig heeft [zoals Parijs deed]. Bedenk dat een stad de gastheer is van 205 landen. Het is geen lokale competitie. De wereld komt naar jou toe. Onze kracht was denk ik de ontwikkeling van Oost-Londen als voorbeeld van een verbinding van sport, cultuur, educatie en maatschappelijk welzijn.”

Wat betekenen de Spelen in Londen voor u persoonlijk?

„Veel. Ik was ooit deelnemer, heb er over geschreven, op televisie verslag van gedaan en meegewerkt aan een kandidaatsteling. En nu ben ik voorzitter van het organisatiecomité. Ik heb de mooiste baan ter wereld.”