In 'Glee' kussen jongens en is 'loser' eretitel

‘Glee’, een combinatie van highschoolfilm en musical, is na twee tv-seizoenen een fenomeen. De serie – nu ook op het grote scherm – neemt het op voor buitenbeentjes.

'Glee': underdogs op het podium. scene uit de film Glee 3D The Concert Movie (2011) FOTO: Fox Fox

In een recent interview vertelde Ryan Murphy, producent van de populaire Amerikaanse televisieserie Glee, dat hij wel eens met de dood is bedreigd. En dat allemaal door een onschuldige kus. Die kus was aanleiding voor een verhit debat in de Verenigde Staten en elders. Want het waren twee jongens die elkaar kortstondig, maar vurig op de mond kusten. Getver! Moet dat nou in primetime, vroegen de tegenstanders. Waarop de voorstanders antwoordden dat het goed is dat jonge homo’s op de beeldbuis worden gerepresenteerd. Met hun seksualiteit worstelende pubers plegen te vaak zelfmoord; zij hebben in de 21ste eeuw nog steeds positieve rolmodellen nodig.

De doodsbedreiging aan het adres van Murphy toont aan hoe invloedrijk Glee is. Een slecht bekeken tv-serie zou zo’n ophef niet veroorzaken. Maar Glee is niet zomaar een serie, Glee is een cultureel fenomeen. De serie mengt op slimme wijze de highschoolfilm met musicals. Glee volgt een bont gezelschap leerlingen dat zingt in een ‘glee club’: in de ogen van de populaire atleten en cheerleaders van de school een uiterst suffe bezigheid. Alleen rare geeks halen het immers in hun hoofd voor hun lol liedjes te zingen.

De glee club wordt op allerlei manieren dwars gezeten en geridiculiseerd, terwijl ze ook nog eens worstelen met verwarrende emoties, seksualiteit en relaties. Dat zijn de gangbare onderwerpen van de highschoolfilm, maar Glee geeft er een frisse draai aan door de uiterst gevarieerde samenstelling van de glee club. Die bestaat uit een homo, een punker, een bebrilde jongen in een rolstoel, een zwart en blank meisje met overgewicht, een arrogant én onzeker joods meisje en wat Aziaten. Waarbij keer op keer het punt wordt gemaakt dat zij heel gewone mensen zijn, net als jij en ik. Trots op jezelf zijn, ook al wijk je af, staat hoog in het vaandel bij Glee. In het nummer Losers Like Me is de term loser een geuzennaam. En als het personage Puck Queens Fat Bottomed Girls voor zijn omvangrijke geliefde zingt, is dat een ode aan haar achterwerk, geen kritiek op haar overgewicht.

De liedjes die in de afleveringen worden gezongen zijn een slimme combinatie van oud en nieuw. Oude showstoppers uit musicals worden afgewisseld met nieuwe popmuziek van artiesten als Lady Gaga, Britney Spears en Cee Lo. De gleeclubbers doen graag aan ‘mash-ups’, een nummer waarin moeiteloos twee liedjes worden gecombineerd, zoals Singin’ in the Rain met Rihanna’s Umbrella. De mash-up is een mooie metafoor voor Glee zelf, een aanstekelijke vermenging van oud en nieuw.

Dat Glee uitgroeide tot een fenomeen blijkt uit de cijfers: de liedjes uit de serie zijn 34 miljoen keer gedownload via iTunes. In Amerika kijken elke week ruim 10 miljoen mensen, uit cijfers van de Stichting KijkOnderzoek blijkt dat de serie in Nederland ongeveer een half miljoen mensen trekt. Er zijn legio fans, zogenoemde ‘Gleeks’ – een samentrekking van Glee en geek – die flink van zich doen spreken via sociale media.

Omdat het derde seizoen pas volgende maand begint, kunnen die fans in de tussentijd naar Glee: The 3D Concert Movie. Hierin zien we de cast in een concertsetting 23 favoriete liedjes uit de serie zingen, van Rachels sterke versie van Barbra Streisands Don’t Rain on my Parade tot een sexy uitvoering van Britney Spears I’m a Slave 4 U. In tussenstukjes doen diverse Gleeks uit de doeken waarom de serie zo belangrijk voor ze is. Je kunt er cynisch over doen, maar de homo die dankzij Kurt uit de kast kwam en het meisje met asperger dat door de serie nu vrienden heeft, laten perfect zien dat Glee het medium televisie verre overstijgt. Dat de film niet veel meer is dan een adequate registratie zal de Gleeks niet deren. Ze moeten wel snel zijn, want de film maakt zich schaars door slechts twee weken in de bioscoop te draaien, een truc eerder gebruikt bij Michael Jacksons This Is It!

Glee: The 3D Concert Movie. Regie: Kevin Tancharoen. In: 49 bioscopen ***

    • André Waardenburg