De Bakker verliest bij US Open opnieuw van zichzelf

Thiemo de Bakker verloor op de openingdag van de US Open van de Tunesische qualifier Malek Jaziri.

De nederlaag is illustratief voor het gevecht dat hij voert.

De US Open is een tennistoernooi vol hindernissen. Zo waaide de wind op de openingsdag van het grandslamtoernooi met enorme snelheden. Constant scheerden er vliegtuigen boven Flushing Meadows, waar het luidruchtige Amerikaanse publiek zich door de scheidsrechter met moeite de mond laat snoeren. Maar voor Thiemo de Bakker vormde de Tunesiër Malek Jaziri nog het grootste obstakel. De Nederlander werd maandag door de onbekende qualifier uitgeschakeld in vier sets: 4-6, 6-1, 6-4 en 6-2.

Maar de grootste tegenstander van De Bakker is De Bakker zelf. De 22-jarige tennisser is al maandenlang op zoek naar de talentvolle speler die hij ooit was. Zowel fysiek als mentaal komt hij dit jaar tekort om ook maar een bescheiden rol te kunnen spelen in het internationale tenniscircuit.

De nederlaag in New York tegen de nummer 184 van de wereldranglijst is illustratief voor het gevecht dat De Bakker voert. „Ik ben nu naar nul gezakt”, verzuchtte hij na afloop tegen De Telegraaf. „Ik probeer er uit te komen, maar het is heel moeilijk. Het is een terugkerend verhaal en dat is klote.”

De carrière van De Bakker verloopt tot dusver grillig. In zijn juniorentijd werd hij door iedereen de hemel in geprezen. De jeugdkampioen van Wimbledon was dé Nederlandse hoop in bange tennisdagen. Maar de ontwikkeling van de rechtshandige speler stagneerde. De Bakker had moeite met het sobere tennisleven en de vereiste discipline. En ook mentaal was hij kwetsbaar. Hij werd een zorgenkind.

Nederlandse oud-tennissers zoals Richard Krajicek, John van Lottum en Raemon Sluiter deden pogingen het talent tot inkeer te brengen. Aan het slagenarsenaal van De Bakker twijfelde niemand, maar wel aan zijn mentaliteit. Na een ontluisterend optreden in de Davis Cup in september 2008 tegen de Zuid-Koreaan Lee Hyung-taik schreven velen hem af. Maar een jaar later snoerde De Bakker zijn critici de mond door vier challengertoernooien te winnen en voor de Davis Cup de Fransman Gaël Monfils te verslaan. De Franse non-playing-captain Guy Forget voorspelde dat hij de top-20 zou bereiken.

Dergelijke loftuitingen hebben bij Thiemo de Bakker een averechts effect. Hij stootte in november 2009 door naar de top-100, zette zijn opmars voort en bereikte vorig jaar zelfs de veertigste plaats op de wereldranglijst.

Opnieuw reageerde de Nederlandse tenniswereld lyrisch. Zijn toenmalige manager Ken Meyerson liet zich in alle euforie meevoeren. „Ik zou er niet gek van opkijken als hij dit jaar de halve finales van een grandslamtoernooi bereikt”, zei de Amerikaan destijds. „Met hard werk en vertrouwen bereikt deze jongen de top-5.”

De Bakker voelde zich gesteund en genoot van zijn status. Daar waar de meeste tennistoppers zeer gedisciplineerd leven nam hij het minder nauw. Hij dacht alleen door zijn talent de top te kunnen bereiken en ontdekte ook het luxe leven naast het tennis. Dat bleek het begin van een terugval die nog steeds voortduurt. De Bakker verliet de US Open gisteren als de nummer 159 van de wereld.

De Bakker trok zich begin juni, na het graveltoernooi van Roland Garros in Parijs, wekenlang terug en deed niet mee aan de grastoernooien. Hij liet zich onder leiding van verschillende experts bij een Amsterdamse fysiotherapiepraktijk fysiek en mentaal klaarstomen voor een terugkeer.

Maar sinds zijn comeback in juli wist De Bakker nog geen enkel resultaat van formaat te behalen. De US Open in New York bleek een veel te groot tennispodium voor De Bakker. Volgende week staat voor hem het kleine challengertoernooi in Alphen aan den Rijn op het programma.

Ook daar zal hij zichzelf tegenkomen.

    • Koen Greven