Voice-over onthult de waarheid in avonturenspel

Game

Bastion

Van Supergiant Games, Warner Bros. Interactive. Voor Xbox 360, Windows ****

Filmmakers en schrijvers hebben het maar makkelijk. Ze vertellen hun verhalen precies zoals ze willen en de kijker/lezer heeft dat maar te slikken. Gamemakers hebben die luxe niet: videospellen zijn interactief, de speler heeft invloed op de gebeurtenissen.

Het is echter lastig om een goed verhaal te vertellen als je met alle mogelijke handelingen en uitkomsten rekening moet houden. De gebruikelijke oplossing is simpel: botweg filmpjes inlassen.

Bastion pakt het eleganter aan. Jij bent een naamloze held, slechts aangeduid als ‘the kid’, die bij het ontwaken ontdekt dat de wereld is vergaan. Enkel zwevende brokken resteren van de eens bloeiende stad, en zijn nu bezaaid met monsters. Het is aan jou om van brokstuk naar brokstuk te rennen en magische voorwerpen te verzamelen. Hiermee herbouw je langzaam de wereld.

Al deze handelingen worden becommentarieerd via voice-over. Sla je een vijand, dan hoor je: „Hij sloeg de vijand.” Loop je een kant op die afgesloten was: „De weg liep dood, op meer dan één manier.” Dit zou irritant worden als de verteller zichzelf vaak herhaalde. Dit doet hij echter zelden. In plaats daarvan ontdek je via de constante stroom commentaar stukje bij beetje de waarheid achter de grote apocalyps.

Als speler heb je de illusie dat jij het verhaal bepaalt, terwijl de schrijvers de touwtjes strak in handen houden. Dat is in de wereld van games een kleine revolutie.

Harry Hol