Veel muziek, weinig uitleg

Het uur van de wolf: Doble RNed. 2, 23.15 - 00.10 uur

„Als je naar mijn liedjes luistert, begrijp je alles.” Aldus de Curaçaose tekstschrijver en componist Rignald Ricordino, beter bekend als Doble-R. De uitspraak klinkt al snel in de documentaire Doble-R’s wereld draait door die Ivette Forster maakte over de ‘koning van de Antilliaanse dansmuziek’. Te vrezen valt dat Forster de uitspraak heeft opgevat als motto. Liedjes horen we genoeg, maar begrijpen doen we weinig.

De film begint en eindigt met een eerbetoon aan Doble-R, de man die ons ooit Zullen me maar weer.. (een potje dansen) schonk, in het Concertgebouw. Het is een cross-over concert, waarbij de tambúliedjes van Doble-R worden gezongen door rapper Pete Philly en zangeres Karin Bloemen, begeleid door het Metropole Orkest. Daartussen zien we voorbereidingen voor het concert en spreken muzikanten lovend over hun collega.

Forster koos voor de impressionistische aanpak, zonder voice-over. Het werkt niet. De dubbelzinnige aard en Afrikaanse oorsprong van de tambú blijven onbesproken. De carrière van Doble-R blijft schimmig. Duidelijk wordt dat hij in een creatieve dip zit, maar zijn glorietijd ontbreekt. Er is sprake van een revolutie die hij midden jaren ’70 in de Curaçaose muziek heeft ontketend, maar wat voor revolutie?

Wat evenmin helpt, is dat Doble-R aanzienlijk minder uitbundig is dan zijn liedjes. Zijn ogen gaan steeds verscholen achter een forse bril. Slechts in het slot zien we er een traan achter weglopen.

Mark Duursma

    • Mark Duursma