Homostel: Utrecht geeft trap na

Ze zijn geen zeurpieten, zegt het homostel dat na een reeks incidenten verhuisde. Maar dat de gemeente Utrecht zó weinig deed om te helpen... Vandaag debatteert de raad.

Nederland, Utrecht, 20-6-2010. Foto Maarten Hartman Op een grasveld ( Waterwinpark genaamd )in de wijk Terwijde in de wijk Leidsche Rijn. Buurt biedt picknick aan aan Hans van Gemmert links aan tafel en Ton Daalhuizen rechts aan tafel. Uit het persbericht van de organisatie: Zondagmiddag 20 juni 14.00 biedt de wijk Terwijde een troostpicknick aan aan Hans en Ton, het stel dat zich door treiterijen gedwongen ziet om onze mooie wijk te verlaten. Als buurt willen we zondag stilstaan bij hetgene wat hen is overkomen en Hans en Ton een hart onder de riem steken.Maar we staan ook uitdrukkelijk stil bij de discriminatie van andere minderheden.Wij willen als buurt uitdragen dat wij het niet accepteren dat een minieme minderheid van onze wijk zo'n enorme impact kan hebben op de gehele samenleving. Wij willen samen hier onze kinderen grootbrengen in een veilige omgeving, waar ieder kan zijn zoals hij of zij is. En wij keuren dus discriminatie in welke vorm dan ook af. Hans en Ton krijgen van de bewoners een goedgevulde picknickmand en Ingmar Heytze, de stadsdichter van Utrecht draagt een speciaal troostgedicht voor. Ook willen we, omdat er heel veel kinderen bij zijn, Jan Huigen in de Ton lopen. En daarna gaan we de hele middag voetballen, vuvuzela blazen, vliegeren, voetballen, badmintonnen, eten, drinken, lachen, kletsen en allerlei andere leuke vinexdingen.Locatie Waterwinpark, bij de Musicallaan.

Precies twee jaar geleden – op 30 augustus 2009 – doen Hans van Gemmert en zijn partner Ton Daalhuizen voor het eerst aangifte bij de politie wegens bedreiging en discriminatie op basis van hun seksuele geaardheid. Ze zijn voor de zoveelste keer in de Utrechtse wijk Terwijde uitgescholden en bespot. Daarna loopt de situatie uit de hand: op hun auto wordt het woord ‘homo’ gekrast, een steen met vuurwerk wordt tegen de ruit gegooid, het stel wordt opzettelijk door een auto aangereden en Daalhuizen wordt met de dood bedreigd. Tussen augustus 2009 en juni 2010 doen ze zes keer aangifte. Een dader is nooit gepakt. Het stel voelt zich genoodzaakt te verhuizen.

Vandaag debatteert de gemeenteraadscommissie Mens en Samenleving over de zaak. Dit gebeurt aan de hand van een ‘feitenrelaas’, dat Utrecht vandaag officieel presenteert. De gemeente somt daarin op wat ze gedaan heeft om Van Gemmert en Daalhuizen te helpen. „Bijzonder weinig”, zegt Van Gemmert. „De gemeente probeert haar straatje schoon te vegen. Echt walgelijk.”

De gemeente is het daar niet mee eens. In het feitenrelaas somt ze acht pagina’s lang op wat er allemaal gedaan is in deze zaak. Ze stelt dat wijkagent, welzijnswerk en burgemeester een actieve rol hebben gespeeld in de hulpverlening aan de twee.

Ook het gerechtshof in Arnhem – waarbij het stel vervolging wilde afdwingen – constateerde in juni al dat de gemeente fouten heeft gemaakt. Daar is de oppositie in de gemeenteraad het mee eens. Een aantal partijen zegt burgemeester Wolfsen vandaag kritisch te zullen bevragen.

De twee mannen wonen inmiddels is een rustige wijk in Nieuwegein. Van Gemmert doet het verhaal. Daalhuizen is „geknakt” en wil rust. Van Gemmert: „Ik heb gezegd: ik ga hiermee verder, zorg jij eerst dat je je leven weer op orde krijgt.”

De afgelopen twee jaar was elke dag „ellendig”. Als het stel over straat liep, werd er gelachen en werden rare geluiden gemaakt. In het begin probeerden ze het van zich af te laten glijden. Na de incidenten met de auto en het vuurwerk en de doodsbedreiging werd het hun te veel.

Van Gemmert: „Mijn partner ging ’s nachts zijn bed uit om de sloten te controleren. Hij ging de tuin in, omdat hij bang was dat er vergiftigd vlees voor onze honden over de schutting was gegooid. Ze maken je leven kapot.”

Met ‘ze’ doelt hij op een groep allochtone jongeren van zestien tot achttien jaar, die in Terwijde wonen. Het homostel heeft geprobeerd met hen in gesprek te gaan, maar dat hielp volgens Van Gemmert helemaal niets. „Als we ze aanspraken, begonnen ze schaapachtig te lachen, beschermden ze elkaar, logen en bedrogen ons waar we bij stonden. Dit zijn grenzeloze jongeren.

„We merkten dat de ouders van de jongeren hen er niet op aanspraken. Sterker nog: we hebben het gevoel dat zij het wel leuk vonden hoe wij onder druk werden gezet. Ons wilden ze niet leren kennen. Deze mensen hebben meer tijd en voorlichting nodig in Nederland. Het blijkt dat zij nog grote problemen hebben met homoseksualiteit.”

Echt woedend wordt Van Gemmert als de rol van de gemeente Utrecht ter sprake komt. Vooral het ‘feitenrelaas’ dat vandaag besproken wordt, is volgens hem „een keiharde trap na”. Incidenten zouden worden gebagatelliseerd en het homostel zou worden weggezet als „een stel zeurpieten”.

Van Gemmert: „In het relaas staat dat er een ‘steentje’ tegen onze ruit is gegooid, dat we ‘een rotje’ hebben gevonden, dat ons telefoonnummer bij de politie stond geregistreerd zodat ze na een melding direct konden komen, en dat wij te hoge verwachtingen zouden hebben van het opsporingsapparaat. Dat steentje was dus een grote baksteen, het rotje een steen met een flink stuk vuurwerk eraan gebonden, de politie kwam na meldingen nóóit meteen en wij zijn ook geen stel idioten dat niet snapt hoe opsporing en de bijbehorende mogelijkheden en bevoegdheden werken.” Ze laten hun advocaat Yehudi Moszkowicz inmiddels een aanklacht tegen de gemeente voorbereiden.

De brief waarin burgemeester Wolfsen toegeeft dat er fouten zijn gemaakt in hun zaak (slechte communicatie, een verdachte te laat gehoord, te laat ingesteld cameratoezicht en een verkeerd dossier naar het hof in Arnhem) viel eveneens in slechte aarde. Van Gemmert: „Ook in die brief werden incidenten gebagatelliseerd en werden we weggezet als zeurpieten. Wolfsen toont deze hele zaak al geen emotie.”

Van Gemmert hoopt dat de raad het optreden van de gemeente Utrecht vandaag kritisch beoordeelt. Het homostel heeft nog maar één doel. Nu het hof strafrechtelijke vervolging van daders heeft afgewezen, willen ze ervoor zorgen dat andere homostellen niet in eenzelfde situatie komen.

Getergd: „Laat dit ook een signaal zijn aan andere gemeenten. Ik blijf voor deze zaak vechten.”

    • Enzo van Steenbergen