Een Cubaanse hand en weg zijn Liu's kansen

Jason Richardson won op de WK atletiek de 110 meter horden. Met dank aan de Cubaan Dayron Robles, die de Chinese favoriet Xiang Liu gisteren uit balans bracht.

Keer je na drie jaar blessureleed eindelijk terug in een grote wedstrijd, word je de wereldtitel ontnomen door een onsportieve actie van een concurrent. De Chinees Xiang Liu overkwam het gisteren tijdens de turbulente finale van de 110 meter horden in Daegu.

De olympisch kampioen van 2004 werd bij het nemen van de voorlaatste horde door de Cubaan Dayron Robles even aan zijn arm getrokken, raakte uit balans en verloor zowel snelheid als de wereldtitel. De diskwalificatie van Robles zorgde naderhand voor gerechtigheid, maar bracht Liu niet de gouden medaille. De ging verrassend naar de Amerikaan Jason Richardson, die van het incident profiteerde en zich tussen Robles en Liu naar de tweede plaats had gewurmd.

Een mooie winnaar Richardson, daar niet van, maar de wereldtitel hoorde in feite toe aan Liu. De Chinees, die als gevolg van zijn zware achillespeesblessure aan startsnelheid heeft ingeboet, kwam terug van een achterstand en op de achtste horde op gelijke hoogte met Robles. Instinctmatig of expres, wie zal het zeggen, legde de Cubaan zijn rechterhand op de arm van de naast hem lopend Liu. Of hij zo wilde voorkomen dat de Chinees hem zou passeren en de koppositie zou overnemen. Het was een kort aanraking, die later op tv-beelden pas duidelijk was te zien, maar het was genoeg om Liu zodanig uit balans te brengen dat diens pasritme werd verstoord. Hij kwam met moeite over de laatste horde, maar had te veel snelheid verloren om wereldkampioen te worden.

Alsof Robles voorvoelde dat hij zou worden gediskwalificeerd greep hij na de finish met de handen naar zijn hoofd. Hij liep vervolgens nog wel een ereronde met de Cubaanse vlag, schijnbaar in de hoop dat een straf hem bespaard zou blijven. Dat bleek een misrekening, want Liu tekende met succes protest aan, waartegen de Cubaan op zijn beurt in beroep ging. Twee uur na de finish kwam het Salomonsoordeel van de commissie van appèl: de diskwalificatie van Robles bleef gehandhaafd.

Die mededeling kreeg de Cubaan in de ruimte van de dopingcontrole van Liu te horen. Die had het gezien op een tv-scherm. Liu vertelde dat Robles de mededeling voor kennisgeving had aangenomen. „We hadden het daarna over ander zaken.”

De procedurele afhandeling van het protest en het beroep lieten beide atleten aan de delegatieleiders over. Terwijl die communistische diehards het gevecht met de jury aangingen, bleven Liu en Robles vrienden. „En dat wil ik zo houden”, zei een milde Liu na afloop op de persconferentie. Geen hard feelings dus. Zoals eveneens bleek uit Liu’s antwoord op de vraag wat hij bij de eerstvolgende ontmoeting tegen Robles zal zeggen: ‘Hey buddy.’

Vanzelfsprekend had Liu graag willen winnen, maar zijn genoegdoening school vooral in zijn aanwezigheid in Daegu na een lange blessureperiode. Liu, die wordt gezien als de hordenloper met de beste techniek, weet weer dat hij op zijn oude niveau is en het vermogen terug heeft om grote wedstrijden te winnen. En dan is in zijn perceptie een gemiste wereldtitel een tegenvaller maar geen ramp. Het wordt pas dramatisch als Liu iets dergelijks volgend jaar overkomt bij de Olympisch Spelen. Want de olympisch titel die telt pas echt in China. Liu is er alles aan gelegen om volgend in Londen zijn emotionele aftocht bij de Spelen in Peking als gevolg van een achillespeesblessure te reparen.

Die olympische missie wordt sinds januari mede begeleid door Jos Hermens, die dankzij een contract met de Chinese atletiekbond onder anderen Liu onder zijn hoede heeft gekregen. Maar of Hermens veel kan bijdragen is de vraag, want hij vertelt dat zijn invloed op het programma van Liu beperkt is. „Xiang is een ontzettend aardige vent maar ik kan niet zo met hem werken als met [de Ethiopiërs] Haile Gebreselassie of Kenenisa Bekele. Hij is te sterk verbonden aan de nationale bond. Ik leg aanvragen van wedstrijden voor. En die worden meestal niet gehonoreerd. Het zou niet passen in Liu’s programma. Ze zijn sinds zijn blessure als de dood dat hij te zwaar belast wordt. Je kunt praten wat je wilt maar de Chinese bond bepaalt wat er gebeurt. Ik heb niets over het lid Liu van de nationale selectie te zeggen. Ik krijg alleen vijftien procent courtage van zijn start- en prijzengeld.”

Die afstandelijke werkverhouding accepteert Hermens vooralsnog, omdat hij beseft dat het starre Chinese systeem moeilijk is te veranderen. Maar zijn houding is ook ingegeven door zakelijk strategische overwegingen. Hermens heeft een contract met de Chinese atletiekbond gesloten in de hoop dat hij zijn werkzaamheden in dat land kan uitbreiden. Hij ziet het als een diepte-investering.

Wat niet wegneemt dat een werkrelatie met de wereldster Liu Hermens’ naam goed doet. En misschien kan hij op termijn profiteren van de lucratieve contracten die Lie heeft afgesloten. De Chinees staat voor één miljoen dollar per jaar op de payroll van zeven multinationals. Maar van die jaarlijkse inkomsten van zeven miljoen dollar ontvangt de hordenloper de helft. Het andere deel verdwijnt in de kas van de Chinese bond.

    • Henk Stouwdam