Nederland went langzaam aan de ramadan

Muntthee voor de zieken, een magnetron voor islamitische studenten. Maar dat parkeren bij de moskee gratis is, komt niet door de ramadan. Het valt gewoon toevallig samen.

Ibrahim Akin is zelfs in de namiddag nog vrolijk en energiek. Hij zit aan een van de tafeltjes in zijn pizzeria & shoarma in Rotterdam-Zuid en kijkt naar een Turkse soap op de televisie. Ibrahim volgt nauwgezet de regels van de ramadan en eet en drinkt tussen zonsopgang en zonsondergang niets.

Maar hij is wel de hele dag met eten bezig. Hij bedient de klanten die voor een pizza, een pasta of een ‘kapsalon’ komen. En hij maakt vrijwel alles in zijn restaurantje zelf klaar. De meeste klanten hebben geen flauwe notie dat ze smullen onder de ogen van iemand met een rammelende maag. Maar dat vindt Ibrahim Akin geen punt. Het vasten is iets tussen hem en God. Verder hoeft hij geen applaus.

Morgen is de laatste dag van de ramadan. Het eind van die vastenmaand wordt gevierd met het Suikerfeest. Doordat de ramadan in de zomer viel, waren de vastendagen lang. Ramadan is de negende maand van de islamitische maankalender. Die gaat uit van ongeveer 354 dagen in een jaar, en daardoor verschuift de ramadan telkens op de gregoriaanse kalender. Dit jaar begon ramadan voor de meeste moslims op 1 augustus. Volgend jaar is dat rond 20 juli.

De mate waarin autochtone Nederlanders rekening houden met vastende islamitische burgers, verschilt nogal. In het Groene Hart Ziekenhuis in Gouda bijvoorbeeld is aandacht voor de ramadan. De halalmaaltijd voor islamitische patiënten wordt ook na zonsondergang geserveerd. En het personeel is coulant met de bezoektijden. Wel wordt per patiënt gekeken of vasten verantwoord is. „Het moet het genezingsproces natuurlijk niet vertragen”, zegt woordvoerder Marianne van Slooten. Ook de niet-islamitische patiënten worden bij het feest betrokken. Bij het Suikerfeest krijgt iedereen een glaasje muntthee.

En in Vlissingen was het jongerencentrum Paljas gedurende de vastenmaand tot in de nacht geopend. De ervaring leerde dat jongeren na het nuttigen van de late avondmaaltijd, met hernieuwde energie de straat opgingen. En daar tot diep in de nacht voor geluidsoverlast zorgden. Directeur Peter Gillissen van welzijnsstichting Palladium, waar Paljas onder valt, spreekt al van een succes.

De organisatoren van de introductieweek voor studenten in Maastricht planden een barbecue met halalvlees zodat ook moslimstudenten mee konden genieten. De barbecue eindigde weliswaar om acht uur ’s avonds, maar moslims mochten wat langer door barbecuen. Leidse moslimstudenten kregen het geld dat ze betaalden voor maaltijdbonnen in de introductieweek terug. In Utrecht werden magnetrons geregeld zodat aankomende studenten na zonsondergang een maaltijd konden opwarmen.

In Bergen op Zoom leverde de ramadan een relletje op. Twee PVV-Kamerleden hadden uit een krantenartikel opgemaakt dat parkeerbeheer de slagbomen van een parkeerplaats vlakbij een moskee tot en met 31 augustus dagelijks tussen 22.00 en 06.00 uur open zou zetten. Daardoor konden de vele bezoekers van de moskee gedurende de ramadan makkelijker een parkeerplek vinden. De Kamerleden stelden vragen aan minster Donner (Binnenlandse Zaken, CDA) en minister Schultz van Haegen (Infrastructuur, VVD). Ze vinden dat islamitische feesten niet moeten resulteren in ander parkeerbeleid. Hoe dachten de ministers daarover?

Het college van B en W van Bergen op Zoom bezwoer later dat het openblijven van de slagbomen niets met de ramadan te maken had. Het parkeren zou in de late avond en nacht alleen gratis zijn om het regime voor betaald parkeren daar gelijk te trekken met dat elders in de stad.

Ibrahim Akin maakt een broodje shoarma klaar voor een klant. Ook als hij werkt, bidt hij vijf keer per dag. Op de koelkast ligt zijn opgerolde bidkleedje. Als het tijd is om te bidden en het is druk in de zaak, helpt hij eerst de klanten.

De eerste week van de ramadan was hij in Turkije. Veel Turken vasten niet, zegt hij. Maar ze weten wel dat het ramadan is. Ze zullen niet onder je neus gaan eten. Hier bestaat het voor veel mensen niet. En als klanten zich zijn hapjes laten smaken, dan vindt hij dat toch fijn.

    • Sheila Kamerman