Het geheime wapen van Sonja

Ellen Blazer: Schitteren in de schaduwNed 2, 21.20 - 21-55 uur.

Televisie maken had bij Ellen Blazer veel met zendingdrang te maken. Met alle programma's die ze produceerde, wilde ze „vensters openen” – informatie en cultuur zodanig opdissen dat het ook haar ouders en andere kijkers met weinig voorkennis zou boeien. En liefst moest er ook nog wat te lachen zijn. „Ze wilde de mensen graag iets meegeven”, beaamt Kees Driehuis.

Dat gold voor de twee klassieke kennisquizzen die op haar initiatief ontstonden (Twee voor twaalf en Per seconde wijzer), voor de vele culturele programma's die ze bij de VARA van de grond wist te krijgen, en voor de veelbesproken praatshows van Sonja Barend waarbij zij de intens meelevende eindredacteur was.

In het tv-portret dat Coen Verbraak over Ellen Blazer maakte, komt dat allemaal aan de orde. Onderhoudend, maar zonder een strakke lijn. Terwijl er bijvoorbeeld toch veel te zeggen zou zijn over de vraag of de kunsten zich wel lenen voor een laagdrempelige tv-rubriek. En hoe dat dan zou moeten.

De programma’s die aan haar sociaal-democratische verheffingsideaal moesten beantwoorden, hebben nooit een lang leven gehad. Een ervan, Duizendschoon (uit 1977), wordt door Verbraak zelfs abusievelijk aangeduid als quiz. Men zou willen weten hoe Blazer nu terugkijkt op al die pogingen om de kunsten dichterbij een breed publiek te brengen. In plaats daarvan gaat het echter vooral over de geslaagde Sonja-jaren.

Henk van Gelder

    • Henk van Gelder