Blote torso

In de vorige eeuw beweerden kenners van het menselijk lichaam dat sprinters die de 100 meter onder de tien seconden wilden lopen, onherroepelijk alle spieren zouden afscheuren.

Inmiddels bezit Usain Bolt met 9,58 het wereldrecord. Na die race in Berlijn in 2009 kwam de Jamaicaanse sprinter over de streep alsof hij op zijn sloffen een gammele tram had moeten inhalen. Bolt leek niets te voelen.

Ik was jaloers op het gemakkelijke lopen van Bolt. Hij had alles van boven meegekregen; een lang lijf, een sterk gestel, sprintvezels in de bovenbenen. En ook nog een vrolijke kop erboven. Van een andere planeet, die jongen.

De sterkste man van de wereld kan een gevaarlijke gek zijn; een opgewonden bokser die zijn handen niet kan thuishouden, of een K1-vechter die tegen de lamp loopt. De snelste man ter wereld, dat zijn lieverdjes; je hebt er geen kind aan.

Bolt sliep de afgelopen dagen op een hotelkamer, in Daegu, de Zuid-Koreaanse plaats waar de WK atletiek plaatsvinden. Lekker languit liggen op bed in een trainingspak, Bob Marley over de koptelefoon en dan maar wachten tot de wedstrijd begint.

Je gunt Usain Bolt een blowtje voor het slapengaan, maar helaas, dat mag niet van de dopingautoriteit. Dan maar een cola uit de minibar, een paar stevige boeren, geeuwen en wegzakken in het matras.

Voor aanvang van de finale vingen de camera’s in het stadion Bolt tijdens de warming-up. Bolt had het meteen door. De camera is zijn grootste vriend en het reuzenscherm in het stadion zijn lievelingsspiegel. IJdelheid of ironie, ik ben er nog steeds niet uit.

Bolt begon zijn kroeshaar te coifferen. Met twee handen probeerde hij een kuif te maken. Het publiek raakte in extase. Wat was Bolt weer ontspannen. Hij pluisde aan zijn baardje als de professor van de sprint.

Vlak voor de start van de finale snoot de Franse sprinter Gerard Lemaitre zijn neus. Had ik nog nooit gezien. Natuurlijk, sprinten doe je met een schone neus. Net zo belangrijk als goed gestrikte veters.

Bij het noemen van zijn naam wees Bolt met zijn vinger naar links, naar rechts, schudde van nee en maakte een gebaar naar zijn baan. We moesten niet op zijn tegenstanders letten, het zou om hem gaan.

Klaar voor de start? Terwijl iedereen de adem inhield, zoog Bolt zijn longen al vol en schoot uit het startblok. Een fractie voor de knal.

De snelste man van de wereld wilde als snelste weg, terwijl dat – gezien zijn overmacht in de serie en halve finale – helemaal niet hoefde.

Het werd een start van de snelste man ter wereld die zichzelf voorbij holde. Een paar minuten later kon de Jamaicaan het in de grote spiegel nog eens terugzien: ja hoor, Bolt liep Bolt voorbij.

Bolt trok zijn shirt uit. Hij ging met zijn handen tegen een muurtje staan. Een official probeerde hem met zachte hand te bewegen om daar weg te gaan. Bolt weigerde aanvankelijk, met het laatste beetje trots in zijn donder. Toen besefte hij langzaam dat de finale zonder hem gelopen werd.

Op het scorebord stond DQ achter zijn naam. Disqualified. Wezenloos. Met een blote torso ging de sprinter onthutst de baan af.

Ik heb Bolt nog nooit zo langzaam zien lopen.

Wilfried de Jong

    • Wilfried de Jong