Vioolloos op reis

Het zomergevoel van altvioliste Esther Apituley, die ‘al een paar jaar 45 jaar’ is.

„Het zomergevoel is voor mij als een fermate. Dat is een muziekterm die een rustpunt aanduidt. Middenin een melodie geeft de componist aan dat de noot even aangehouden kan worden. Een kleine vrijheid voor de muzikant, zodat je uit het ritme bent. De noot onder de fermate geeft een tijdloos gevoel. Vrij van ritme. Na een jaar hard werken ervaar ik zoiets in de zomer; dan kun je je hersenen ruimte geven.

„Ik was de laatste tijd vooral erg druk met het organiseren van het Viola Viola Festival. Dat draait volgend jaar helemaal om de altviool. Het wordt een toegankelijk klassiek feest. Vrij van alle dogma’s en conventies. Ik kan mijn jongensdroom werkelijkheid laten worden.

„Ik noem het mijn jongensdroom, dat klinkt spannender dan meisjesdroom, vind ik. Misschien ben ik diep van binnen wel een jongen. Ik hou van auto’s en voetbal. Tot mijn twaalfde was ik ook een jongetje. Ik liep in voetbalbroekjes, had kort haar en ik heette Joris. Zelfs de leerkrachten noemden me zo. Nog steeds draag ik op het podium liever een rokkostuum dan een lange glitterjurk.

„Ik ben een impulsieve levensgenieter en leg niet veel van tevoren vast. Ik heb vorige week besloten dat ik met mijn man [acteur Hans Dagelet, red.] en de twee jongsten ga fietsen langs de Donau. Ik wilde niet te veel heuvels en de Donau klonk wel romantisch. We hebben nog nooit gefietst, we zien wel of we het volhouden. Meestal gaat de altviool mee op reis, hij is een verlengstuk van mezelf. Maar op de fiets kan hij niet mee. Voor het eerst laat ik hem alleen thuis.”

Zondag 28 augustus speelt Esther Apituley met het Viola Viola orkest op het grote podium tijdens de Uitmarkt. Amsterdam, Museumplein, 11.30 u.

    • Marleen Luijt