Parade van bruiden in de Nieuwe Kerk

De jurk der jurken voor de dag der dagen. Couturier Mart Visser maakte als kerkmeester van de Amsterdamse Nieuwe Kerk een expositie van 25 bruidsjurken van Nederlandse ontwerpers.

Romantische trouwjurk met meerminnensilhouet uit de collectie: 'Duality' (2010) van Jan Taminiau. Foto Julian Keijser

Het barst van de bruiden in de Nieuwe Kerk. Vijf torenen onbereikbaar hoog uit boven een leger van naakte etalagepoppen. In het koor, het middenschip, de zijbeuken en de kapellen staan nog eens zo’n twintig andere trouwjurken van vijftien Nederlandse ontwerpers. Als tijdelijk ‘kerkmeester’ vulde couturier Mart Visser (1968) de ruimte. Bruidscouture in een kerk; het ligt voor de hand maar het is tegelijkertijd een origineel idee waarmee flink uitgepakt kan worden.

Bruidsjaponnen zijn vaak het product van een ontwerper die gehoorzaam de eisen van de bruid over haar jurk der jurken vervult. Ontwerper Mattijs van Bergen wilde met niks en niemand rekening houden en vouwde en plooide eindeloze stapels papier tot een compromisloze jurk met een geplisseerd bovenlijfje en een uitwaaierende rok. Het suikerzoete resultaat zal altijd een droom blijven, want het ontwerp is veel te kwetsbaar om in te trouwen.

De bijdrage van Simon de Boer, The Bride: a therapeutic catwalk is een trouwjurk met een meterslange, tot een enorme baal opgerolde sleep. De jurk is samengesteld uit honderden, per kilo opgekochte trouwjurken. De Boer kreeg er al veel reacties op van vrouwen die na hun mislukte huwelijk troost vonden in de gedachte dat hun afgedankte jurk samen met die van lotgenoten kunst was geworden.

Aardig aan de afwissellende witte jurkenparade is de aandacht voor Nederlands eerste generatie couturiers, zoals Max Heijmans en Frank Govers. Van Dick Holthaus koos Visser een ensemble met een geborduurd jasje en lange klokrok met oosterse invloeden uit 1964. Ernaast staat een futuristische jurk van Leonie Smelt uit 2009 met een harnas van hoekig leer. Met die mix van oud en eigentijds laat Visser zien dat bruidsmode tegenwoordig veel minder stijf is. Van de in 2008 jong overleden Percy Irausquin koos hij een zwierig glamourontwerp van tule bezaaid met kraaltjes.

Jan Taminiau, hij kleedt zowel prinses Máxima als Lady Gaga, exposeert één van zijn typerende theatrale jurken met slank meerminsilhouet. De jurk loopt vanaf de knie uit in een sleep en is deels bezaaid met fonkelende kristallen en pailletten. Kerkmeester Mart Visser plaatste hem prominent, net als enkele van zijn eigen ontwerpen, tussen een leger van honderdvijftig zilver gespoten etalagepoppen. Indrukwekkend, maar al die naakte vrouwen staan nogal mal tussen de geklede bruiden.

Groot gemis is een koninklijk ontwerp, zoals de gewaagde en absurdistische strikkenjurk die Viktor & Rolf in 2004 bedachten voor prinses Mabel. Of, hoewel geen Nederlands ontwerp, de Valentino waarin Máxima op 2-2-2 in de Nieuwe Kerk haar ja-woord gaf. Dé jurk van de Nieuwe Kerk is tot volgende week zondag te nog wel bewonderen in Paleis Het Loo op de expositie Máxima 10 jaar in Nederland. Daar is ook Valentino’s ontwerpschets te zien en die onthult een sierlijke, diepe halssplit. Toch werd het, weten we allemaal, geen jurk met inkijk, maar met een hoog gesloten halslijn. Was dat de wens van de bruid, of haar schoonmoeder?

De Kerkmeester 2011: Mart Visser. Nieuwe Kerk, Amsterdam. T/m 2/10 dagelijks 10-17u. Inl: nieuwekerk.nl ***

    • Georgette Koning