Dit cv zegt: Nee

Richard Ford stelde de verhalenbundel Blue Collar, white Collar, no Collar samen over het werkende leven. Vond de gediplomeerde bloemlezer tekenen van de huidige crisis? 

‘Ford houdt van sappelende eenlingen: veel personages zitten opgesloten in hun nietige levens, hun werk en hun verhaal. Maar een serie van zulke fragmentarisch ‘dirty realism’ levert precies dat op, een serie. Er rijst geen overkoepelend beeld op van de betekenis van werk. Over de werkhouding bij de zomerkrachten in een ijsfabriek schrijft Stuart Dybek: ‘Het had er mee te maken hoe je de tijd uitleverde - ik wist dat dat het was.’ In Great Experiment van Jeffrey Eugenides vraagt een accountant met fraudeplannen aan een uitgeefredacteur: ‘Wil je dit echt je leven lang blijven doen?’ ‘Ik wil niets mijn leven lang blijven doen,’ antwoordt deze. Over Steven Reeves, hoofdpersoon van Fords eigen verhaal, wordt verteld hoezeer hij zich opgenomen voelt in het bedrijf Packard Wells, hoezeer hij het gevoel heeft radartje te zijn van een organisatie die iets nuttigs tot stand brengt. In Unjust van Richard Bausch wordt de totale ontreddering beschreven van een sheriff die beschuldigd is van seksuele intimidatie. Maar dan heb je het wel gehad, als het gaat om observaties over de betekenis van werk in wat nu nog de grootste economie ter wereld is.’

De volledige bespreking is hier te lezen.

    • Maartje Somers