Innovatiesnelheid

Terwijl de nieuwslezeres vertelt dat Steve Jobs te ziek is om topman van Apple te blijven, stopt de UPS-koerier voor mijn deur. Het busje waar ik al twee dagen elke paar minuten aan denk, het busje waar mijn nieuwe Macbook Air in zit. Het laatste wonder uit het brein van Jobs en de door hem aangestelde genieën. Terwijl ik met de laptop speel, realiseer ik me dat dit droomapparaat over een jaar alweer ouderwets lijkt. Zo gaat dat met de innovatiesnelheid van Jobs. Ik was dolgelukkig met mijn iPhone 3GS, maar na de lancering van de 4, voelde deze opeens zo lomp als een Primafoon-kolos uit de Oudheid. Niet dat Jobs tijdgevoelige producten bedenkt. Zoek maar eens een oude iPod Mini op. Je reinste designklassieker. Nee, wat Jobs doet, is bijna buitenaards. Hij begon in de jaren zeventig in een garage met ‘Apple Computer’. Als eerste introduceerde hij de voordelen van design in de computerwereld. Na een glansrijke opkomst met de Macintosh, verliet hij het bedrijf in 1985. Ruzie. Hij experimenteerde wat met Pixar – lees: hij maakte er met Toy Story een miljardenbedrijf van – kwam in 1997 terug bij het bijna failliete Apple en deed dit: iMac, iBook, iPod, iTunes, iPhone, App Store, iPad. Bam!

Apple was deze maand zelfs even het meest waardevolle bedrijf van Amerika. Maar dat wist je natuurlijk al. Het is hét ultieme succesverhaal dat elke saaie middenmoter op bedrijfscursussen deelt met kantoorjongens die, als Steve Jobs dertig jaar geleden voor hun deur had gestaan, deze keihard dicht hadden geslagen. Want wat moet je met een drugsgebruikende-met-de-hare-krishna-flirtende-op-blote-voeten-lopende-college-drop-out? Wat kan zo’n kerel nou waard zijn? Maar juist door die originele eigenschappen heeft weirdo Steve zo’n gigantische invloed op de wereld kunnen hebben. Zo was Jobs ‘zonder LSD-ervaringen nooit op de iPhone gekomen’. Hij heeft aan vrijwel iedereen lak en keerde zich soms zelfs tegen zijn grootste fans. Zo balen Apple-fanboys dat Jobs zijn gadgets zo’n gesloten besturingssysteem heeft gegeven. Elke app moet eerst langs de keuringscommissie van Apple, „om te voorkomen dat er troep op komt”. En na een hoop geschreeuw, volgde iedereen toch. Laat dat de nalatenschap van Jobs zijn. De wijze les dat conformeren dodelijk voor vooruitgang is. Dat je tegen elke stroom moet in durven zwemmen. En laten we ons zijn fantastische uitvindingen heugen. Die hopelijk zo in de cultuur van Apple verankerd zijn, dat ook onder de nieuwe topman prachtige producten blijven komen. Want ik moet niet hebben dat mijn Macbook Air na één jaar nog modern lijkt.

Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth is chef internet van NRC Handelsblad en nrc.next

    • Ernst-Jan Pfauth