Elmont mist alleen nog spiermassa en gripkracht

Dex Elmont won net als vorig jaar de zilveren medaille bij de WK judo. Maar bondscoach Maarten Arens vond dat Elmont dit keer beter gepresteerd had.

Bondscoach Maarten Arens memoreerde lachend nog even het olympische debuut van Dex Elmont in 2004. De judoka werd in Peking in een zucht uitgeschakeld, nota bene door een Amerikaan, zei hij vol ongeloof. Die Dex Elmont was een jongere, onvolwassen versie van de judoka die hij nu is. „Nu ben ik een man die het gevecht op de mat vol aangaat”, zei hij gisteren na het behalen van zijn tweede zilveren medaille bij de wereldkampioenschappen in de Parijse voorstad Bercy.

Elmont (27), die vorig jaar ook WK-zilver behaalde, judode zich vlot door de vijf voorrondewedstrijden van de overvolle gewichtsklasse tot 73 kilogram – bijna honderd deelnemers. Hij versloeg in de halve finales de Fransman Ugo Legrand op jurybeslissing. Alle drie de scheidsrechters wezen in het ruim voor de helft gevulde Palais-Omnisports in Bercy de Nederlander aan als winnaar, tot onvrede van het Franse thuispubliek. „Ik wist het even niet zeker toen ik het publiek hoorde fluiten, maar Maarten zei dat het absoluut terecht was.”

Net als een jaar geleden trof Elmont in de WK-finale een Japanse tegenstander. In Tokio werd hij verslagen door Hiroyuki Akimoto, die nu in de halve finales werd uitgeschakeld door zijn landgenoot Riki Nakaya. Elmont verloor toen met een ippon, de maximale score in het judo, en nu met een yuko. „Die van vorig jaar is op de grond heel goed, deze juist staand. Maar ze zijn niet onverslaanbaar, zoals in andere gewichtsklassen misschien wel het geval is. Dex kan van allebei winnen”, zei bondscoach Arens. Akimoto en Nakaya wacht sowieso een onderlinge strijd om het ene olympische startbewijs.

Elmont berustte in de verloren finale. Hij kan niet anders dan vaststellen dat hij op de goede weg is richting de Olympische Spelen van volgend jaar in Londen. Met hulp van Arens wil hij nog meer spiermassa kweken. „Ik ben nu zo’n 74 kilo buiten wedstrijden, maar 76 kilo moet ook kunnen. Dan ben ik echt sterk.”

Elmont gaf na ‘Peking’ de strijd tegen zijn gewicht op en stapte over naar een zwaardere klasse. Dat leidde eerst tot schommelingen in zijn gewicht en moeite met de juiste voeding. Maar al in 2009 zag hij zijn keuze beloond met zilver bij de EK in Tbilisi. „Ik zit nu veel beter in mijn vel”, zei hij in Parijs. „Ook in de golden score [verlenging] voel ik me sterk. Vandaag heb ik bewezen dat mijn WK-finale van vorig jaar geen lucky shot is.”

Arens richtte zich meer op de gripkracht van zijn judoka, die volgens hem niet optimaal was in Parijs. Hij wil de komende maanden de ‘pakking’ van Elmont verbeteren met methodes als touwklimmen onder hoge vermoeidheid. „Het is jammer dat net dat aspect vandaag niet 100 procent was. Dan had hij in de finale eerder de aanval kunnen kiezen.”

Een opsteker voor Elmont, wiens oudere broer en oud-wereldkampioen Guillaume (-81 kg) vanochtend in de derde ronde werd uitgeschakeld door de Fransman Loïc Pietri, was dat ook Nakaya in de finale niet van plan was de partij voortijdig te beslissen met een ippon. „Hij dook steeds heel snel naar beneden, zodat ik geen kans kreeg hem vast te pakken. Ik hoorde Guillaume schreeuwen: dit is het enige wat hij gaat doen! Bij mij wilde het alleen niet. Ik was niet doodmoe, maar net te traag. Dat is balen.”

Voor Arens was het zijn vierde achtereenvolgende nederlaag in een WK-finale. Ook Henk Grol (-100 kg) moest zich al twee keer tevreden stellen met zilver. „Ik ben verdrietig over de finale, maar tevreden over zijn niveau. Dex was vandaag zichtbaar beter dan vorig jaar. Hij judode vanaf ’s ochtends vroeg scherp en mooi. Ik vond hem fitter en meer gefocust. Elke overwinning die hij vandaag behaalde, was terecht.”

Pupil en trainer waren het eens in hun kritiek op de wereldjudobond IJF die geen beschermde status gunde aan judoka’s die hoog staan in de kwalificatie voor de Zomerspelen. Arens: „Dex is morgen helemaal kapot. Dat is niet erg, maar dit is de eerste keer dat ik een judoka coach die zeven wedstrijden moet judoën op een WK. Hij heeft het zichzelf nog makkelijk gemaakt door een aantal keer met een ippon te winnen, maar eigenlijk is dat te zwaar.”

„Dit is het meest gangbare gewicht in de wereld”, zei Elmont. „Dus ik begrijp dat er heel veel deelnemers zijn. Maar laat dan de judoka’s die nog geen punten op de olympische ranking hebben eerst tegen elkaar vechten. Nu moesten de jongens die het hoogst stonden meteen aan de bak. Gelukkig heb ik zilver om mijn nek. Daar moet ik tevreden mee zijn.”