Bring Your Own

In het Australische horecawezen hebben ze iets nuttigs bedacht. In sommige restaurants mag je als klant je eigen fles wijn meebrengen en gratis opdrinken. BYO, heet het, wat staat voor „Bring Your Own”.

Ik hoorde ervan in de zogeheten zomercolumn van de NOS-correspondent in Australië. Welgemoed liep hij met zijn flesje wijn een zaak binnen. Het kan alleen in zaken die daarvoor een speciale alcohollicentie hebben. Er zouden steeds meer van dergelijke zaken komen. Al in de jaren zestig is men in Melbourne met dit concept begonnen, en in de late jaren zeventig werd het ook populair in Nieuw-Zeeland.

Sommige restaurants rekenen er overigens een toeslag voor, genaamd corkage fee, waarvoor wij het goed-Nederlandse woord ‘kurkengeld’ hebben. Van Dale geeft daar de volgende omschrijving van: „Tegemoetkoming die men vroeger gaf aan de kastelein, wanneer men bij een diner zijn eigen wijn meebracht, berekend naar het aantal gebruikte flessen.” ‘Vroeger’, schrijft Van Dale, maar er zijn in Nederland nog steeds zaken waar je tegen zo’n vergoeding van kurkengeld je eigen drank kunt drinken, al is het niet gebruikelijk.

Wikipedia meldt trouwens dat we al veel langer het verschijnsel BYOB kennen, acroniem voor „Bring Your Own Bottle”, „Bring Your Own Booze” of „Bring Your Own Beer”.

Maar daar staat de horeca buiten. Iemand geeft een feestje en vraagt zijn gasten zelf de drank mee te nemen.

In de Amerikaanse staat Montana heeft men een eigenaardige variant bedacht: „Bring Your Own Bucket”. Het is een soort wedstrijd waarbij de deelnemers ieder een emmertje moeten vullen met hun eigen braaksel. De winnaar wordt de eigenaar van alle andere emmertjes met braaksel. Deze onsmakelijke traditie zou uit de negentiende eeuw stammen en het ontgiften van het eigen lichaam beogen. Het lijkt van een belachelijke achterlijkheid, maar is er zoveel verschil met de klysma’s die modieuze gezondheidsgoeroes je ernstig aanraden?

Terug naar de horeca. Is die BYO in Nederland geen uitkomst voor al die eetzaken die last hebben van teruglopende klandizie? Ja, ik weet dat voor restaurants de drank heel belangrijk is, relatief zouden ze er meer aan verdienen dan aan het voedsel. Maar wat hebben ze liever? Een lege zaak of een redelijk bezette zaak waar ieder zijn eigen wijntje zit te drinken? Voor menige consument zou het een ergernis minder zijn, want hij hoeft zich niet meer af te vragen waarom hij 20 euro moet betalen voor een wijntje dat hij bij zijn slijter voor 6 euro kan krijgen.

We zouden in de restaurants voorzichtig met het systeem kunnen beginnen via de BYOW, „Bring Your Own Water”, waarmee ik eigen flesjes water bedoel, zodat je niet langer gedwongen wordt je te laten belazeren met dure flesjes leidingwater.

Daarna gaan we stap voor stap verder.

Mocht het eten, gemeten naar de prijs, nogal tegenvallen, dan zouden we de restauranthouder na zijn bekende vraag „Was alles naar wens?” kunnen voorstellen of we de volgende keer tot BYOK kunnen overgaan: „Bring Your Own Kliekjes”. De kok kan er dan niets meer aan verprutsen, hij hoeft het alleen nog maar op te warmen.

Ach, eigenlijk zijn we in de hele samenleving al met allerlei BYO-varianten bezig. Het populisme in de politiek: „Bring Your Own Politician”. De weblogs: „Bring Your Own Columnist”.

Alleen voor de bordelen lijkt het me minder geschikt: „Bring Your Own Wife”.

    • Frits Abrahams